Moony




En dan weer een hoofdstuk, aansluitend op de vorige ^^ Veel Leesplezier =P 


Zodra Ginny de deur van de Drie Bezemstelen opendeed, kwam een walm van warmte en de geur van drank hen tegemoet. 
Het puilde er uit van de leerlingen, die hun eerste dagje van dit jaar in de Wegisweg vierde, en van de leraren die blij waren even van het lesgeven af te zijn. 
Na zich door de menigte te hebben gewrongen, vonden ze een stoffig, maar leeg tafeltje in de hoek van het café. Meerdere hoofden keken nieuwsgierig hen kant op, maar Ginny leek er geen last van te hebben. Ze bestelde twee boterbiertjes, en veegde het stof van de tafel af. 
”Kijk eens wat daar zit” Fluisterde Ginny, terwijl ze wees naar iemand die geheel in het zwart gehuld op een kruk in de hoek zat. “Wie zou dat zijn?” 
Harry keek even geïntrigeerd naar de persoon, en wendde toen zijn blik af. “Zal wel zo’n man zijn die draken of iets dergelijks verkoopt.” 
“Met nagellak op zeker” Zei Ginny grijnzend. 
Het enige wat zichtbaar was, waren de handen. En inderdaad, de foeilelijke roze kleur nagellak stak sterk af tegen de zwarte achtergrond van de cape waar ze op rustten. 
Harry ging er niet op in, en keek het café door, op zoek naar bekende gezichten. 
De meeste leerlingen waren derde jaars, waarvan hij er geen één bij naam kende. Meerdere leraren stonden helemaal aan de andere kant van de bar, waaronder Nimfershiff, Banning en Anderling.
Een oorverdovende gil kwam hoog boven het andere gepraat uit, en eiste alle aandacht op. Verward keken Harry en Ginny de kant op waar het geluid vandaan kwam, en zagen dat er een wit beest, met zwarte strepen aan de cape van de persoon zat te trekken, die net nog rustig in de hoek zat. 
”Alexa!” Schreeuwde Ginny, die als eerste door had dat het de Magnaydi was, die Chicco vergezelde. 
Onmiddellijk verslapte de greep van Alexa, waarna ze de cape losliet en snel achter Ginny ging staan. 
”Sorry” Zei Ginny, die naar de persoon toe was gelopen.
“Geeft niets” Antwoordde die ijzig, waarna ze haar cape afveegde. 
Ginny bleef even staan, ze aarzelde, maar begon toen toch weer te praten. “Mag ik u wat vragen?” 
”Als het niet te lang duurt” zei de matte stem van de vrouw. 
“Waarom hult u zichzelf geheel in lappen, wij zijn er altijd erg op gesteld als wij elkanders gezicht kunnen zien” 
Het was zeker weten de enigste keer dat het hier zo stil was geweest. Alle aandacht was gegaan naar Ginny en de vrouw, die nog geen antwoord terug had gegeven. Hoe raar het ook klonk, de spanning was om te snijden. En dat alles, om een simpele vraag. Gedurfd, wel eens waar, maar simpel.  De vrouw bracht langzaam haar handen naar haar cape, en sloeg die achterover. 
Ginny bekeek de vrouw aandachtig, haalde toen haar schouders op en liep weer naar Harry. 
Harry’s hart was op de loop gegaan, wie hij nu zag, was gewoon onmogelijk, maar ze was het, ze was het echt…




Whoe! Ik hou van dit soort einde! Nouja einde, mja, einde van dit hoofdstuk. nog lang niet het einde van het verhaal hoor =P. ^^ 



EDIT: *Ik heb dit stukje tekst even weggehaald, aangezien het niet helemaal meer klopte met het volgende deel. Dat heb ik extra veranderd omdat anders het verhaal helemaal de verkeerde kant op ging, en dat was niet de bedoeling* 


Hopelijk snel meer, en Lees-ze!


Groeten, Moony


-----------------------------------


