Pottergirl




Sorry dat er zo lang niets gepost word, maar de computer is (alweer  :x *zucht*) kapot, ik ben nu op de computer van mijn ouders...
Zodra dat stomme ding gemaakt is post ik het nieuwe stuk... ik word echt gek van dat ding  :?

Edit: hier ff een nieuw stukkie, ik had fftjes tijd  :wink: 



Hoofdstuk 12

Wolfram zat op een stoel naast het ziekenhuisbed waar Geralda in lag.
Zijn lessen vielen vandaag uit.
Hij dacht na.
Wat deed Geralda hier?
Waarom heeft ze de roedel verlaten?
Ze was altijd een van de belangrijkste wolven van de groep...
Misschien moest ze hem wat belangrijks vertellen...
Maar hoe kwam ze dan zo gewond?
Vragen spookten rond in het hoofd van Wolfram, vragen die hij niet kon beantwoorden totdat Geralda wakker zou worden.
Hagrid had de hoofdwond gehecht en de poot gespalkt, en Geralda lag nu rustig te slapen.
Haar ademhaling was zachtjes te horen in de stille Ziekenzaal.
Wolfram wachtte...

Een vaag geluidje naast hem maakte Wolfram aan het schrikken.
Hij was bijna in slaap gevallen op de stoel naast Geralda's bed.
Ze knipperde met haar ogen, en keek Wolfram toen aan.
Ze huilde van blijdschap toen ze zag dat hij nog leefde.
'Geralda! Geralda, wat is er aan de hand? Wat doe je hier? Hoe kom je zo gewond?'
Wolfram wilde alles tegelijk weten.
Geralda maakte een rustig geluidje om Wolfram gerust te stellen en hem kalm te houden.
Hij ging weer zitten en luisterde aandachtig.
Geralda maakte zich klaar om haar verhaal te vertellen.
'Wat...?'
Wolfram wilde weer een vraag stellen uit nieuwsgierigheid, maar Geralda keek hem vermanend aan.
Geralda was in de roedel altijd iets als van een moeder voor hem geweest.
Wolfram hield zich stil, en luisterde naar Geralda toen ze haar verhaal vertelde.

Die avond lag Wolfram in bed.
Het was ongelofelijk wat hij had gehoord.
Hij kon het niet geloven.
De roedel, alle wolven van de roedel... ze waren gevangen door jagers.
Ze waren wreed vermoord en hun vachten werden verkocht op de markt.
Wolfram was wanhopig geweest toen hij het hoorde, woedend en vol van verdriet.
Hij wilde de jagers hun straf geven, hij wilde ze vermoorden...
Geralda had hem vermoeid tegengehouden, en toen hij merkte dat hij haar verzwakte met zijn pogingen om weg te gaan, ging hij stil op een stoel zitten.
Nu lag hij in bed.
Tranen stroomden van zijn gezicht op zijn kussen.
Hij had Perkamentus niets gezegd, en morgen zou hij weer les gaan geven.
De eerste les, de klas van Harry Potter...

Edit: please tell me what you think... per PB of in het reactietopic...


-----------------------------------


