Pottergirl




Hoofdstuk 5; Les



De klas liep langzaam vol, de leerlingen druppelden een voor een naar binnen.
Allemaal keken ze onwennig naar de leraar, schattend hoe ver ze konden gaan in zijn les.
Wolfram herkende Harry Potter duidelijk.
Hij was lang, even lang als Wolfram, maar niet de langste van de klas.
Zijn zwarte haar zat in de war en stak piekerig alle kanten uit.
Maar Wolfram keek vooral naar het bliksemvormige litteken op het voorhoofd van de jongen.
Harry kreeg onder het lopen door dat Wolfram naar hem keek en hij draaide zijn hoofd weg.
Wolfram voelde zich beschaamd.
Hij zou het ook niet leuk vinden als iedereen altijd naar hem keek.
Hij ging voor de klas staan toen iedereen was gaan zitten.
‘Welkom bij het nieuwe jaar Verweer Tegen de Zwarte Kunsten!’, begon hij, en zijn stem klonk verbazend rustig.
‘Ik zal me nog even voorstellen. Ik ben professor Wolfram Berg. Ik vind het niet erg als jullie me bij mijn voornaam noemen, maar noem me dan geen Wolfram maar Wolf, dat ben ik gewend.’
De klas grinnikte en Wolfram glimlachte.
‘Ik heb van professor Perkamentus gehoord wat jullie allemaal behandeld hebben. Verschillende Duistere Wezens, ook de Onvergeeflijke Vloeken… Maar vorig jaar was de lerares volgens mij een beetje… eh…’.
‘…ongeschikt? Onnozel?’
De hele klas lachte.
Wolfram keek naar de jongen die het gezegd had.
Het was een bruine jongen.
‘Hoe heet je?’
‘Daan Thomas, meneer.’
‘Daan…’, begon Wolfram, en hij zag aan het gezicht van Daan dat hij straf verwachtte.
‘…je hebt helemaal gelijk.’
Daans gezicht was ineens vol verbazing, en daarna grijnsde hij breed.
De klas grinnikte nog een keer en toen vroeg Wolfram om stilte.
‘Ik zal de eerste lessen een paar dueleer-omstandigheden met jullie behandelen en oefenen, zowel de theorie als de praktijk.’
De klas keek hem nog een beetje ongeïnteresseerd aan.
‘Wat dus betekent dat we gaan duelleren.’
Opgewonden gefluister en gemompel.
‘Wat hebben jullie allemaal al gehad met dueleren? Ik heb gehoor dat jullie in je tweede jaar een keer een duelleerclub hebben gehad.’
Een paar vingers gingen aarzelend de lucht in.
De les verliep erg prettig.
Aan het eind van de les liepen er drie leerlingen op hem af.
Een lange jongen met rood haar en bedekt met sproeten, een meisje met lang bruin haar en Harry Potter.
Ze wilden duidelijk even met hem praten.


-----------------------------------


