Sweet14




Hee :)
Benb ik weer! Heeft eent tijdje geduurd, maargoed.
Ik wil BAallerina girl  en Gwendolyn nog bedanken voor hun support en reaties *knuffel*
Nouja: hier is het nieuwe stukje :D



Draco deed langzaam zijn ogen open. 
‘Hier, neem dit drankje in’ Zei mevrouw Pleister
Draco nam het drank in zonder tegen te sputteren en trok een vies gezicht toen hij het doorslikte.
Die verdomde Potter. Door hem lag hij hier nou. Hem kreeg hij nog wel. Hij had aan Sneep gevraagd wat voor een spreuk het was, maar daar had Sneep geen reactie op gegeven.  Vlak daarna was Patty bij hem langs geweest en had ze de hele tijd over Amy gezeurd, hoe dom ze wel niet was. Geen één woord over Potter! Hij wist wel dat Patty hem leuk vond (waar hij van walgde), en dat ze tegen hem op keek. Maar dat ze zó jaloers was, had hij niet verwacht. Eigenlijk gaf hem dat wel voldoening. 
Draco werd ruw wakker geschud uit zijn gedachte door een bekende stem.
‘Mevrouw Pleister? Heeft U misschien een middeltje tegen hoofdpijn?’ vroeg Amy beleefd.
Mevrouw Pleister knikte nors, liep weg en mompelde iets in de richting van “Kinderen… wat doen ze toch allemaal… hoofdpijn” 
Blijkbaar was Amy vastbesloten om niet naar Draco te kijken, want ze bleef naar een kussen staren. 
‘Hoi’ zei hij droog zonder er bij na te denken.
‘O.. Hoi. Hoe gaat met je? ik had gehoord wat Potter had gedaan. De zak’ zei ze in een adem.
‘Ja’ zei Draco
Waarom kon hij nou niks bedenken om te zeggen.  
‘Heb je zin in de les van morgen?’ vroeg hij.
Meteen had hij spijt. Natuurlijk had ze geen zin. 
‘Ow! Dat was ik helemaal vergeten. Wat gaan we doen?’ vroeg ze nieuwsgierig
‘Nou… van Sneep moest ik je strafwerk laten maken en tegenspreuken leren. Maar daar had ik zelf niet zo een zin in, dus… ik uhm.. wou dan graag iets anders doen’ zei hij stotterend
Amy schoot spontaan in de lach.
‘Wat is er’ vroeg Draco boos.
Lachte ze hem nou uit?
‘O niks hoor’ zei Amy noch nagrinnikend ‘Maar je bent opeens zo anders’
‘Pardon?’ vroeg hij ongelovig.
‘Laat maar, ik heb niks gezegd’ zei ze
‘Oké, het zal wel’ Zei hij met een halve glimlach
Daarop volgde een van de langste en ergste stiltes die hij ooit had gehoord.
Wat moest hij nu zeggen?
‘Wat erg voor je, je weet wel, met Jay’ floepte hij er opeens uit.
‘Ow, Het maakt niet zoveel uit. Hij is een zak’ zei vrolijk
Blijkbaar had ze er geen spijt van.
‘Maar, wat had hij dan gedaan?’ vroeg Draco voorzichtig
Amy trok haar wenkbrauw op.
‘Niks ergs, ik werd er gewoon een beetje zat van’ zei ze
Draco geloofde er niks van.
De ene dag zaten ze nog klef te zoenen en de andere dag maakte Amy het uit.
‘Maar ik ga weer’  ze draaide zich om en liep weg.
Nog net voordat ze de deur bereikte draaide ze zich nog om:
‘Dag Draco’ en met die woorden liep ze de ziekenzaal uit.
Draco was even helemaal overrompeld met het feit dat ze zomaar weg was gegaan.  Had hij iets verkeerds gezegd? 
Draco werd uit zijn gedachte gestoord.
‘Waar is dat meisje nou?’ vroeg Madame Pleister boos.
‘Weg denk ik’ zei Draco 
‘De kinderen toch van tegenwoordig’ mopperde Madame pleister boos terwijl ze weg liep.
Opeens bedacht Draco iets: Amy had hem Draco genoemd. Geen Malfidus.
En met die gelukzalige gedachte viel Draco weer in slaap.



De weken daarna was er niet veel interessant gebeurt. De lessen van Amy gingen goed. Ze stond nu overal acceptabel voor, maar bij gedaanteverwisseling had ze boven verwachting gehaald. De lessen van Draco gingen ook steeds beter, Amy kon de tegenspreken erg goed. Ze zouden de volgende les patronessen gaan oefenen. Van Jay had ze ook geen last meer gehad. En daarbij kwam ook nog dat Daphne met Patty ruzie gemaakt had en nu altijd met Amy vooral zat. Patty zat nu met Margriet Bullemans opgescheept. 
‘Amy?’ fluisterde Daphne
‘Jahaa’ fluisterde ze terug
‘ik had een vraag’ 
‘Wat dan’
‘nou-’
‘-het is toch niet over Jay he?’ vroeg ze geïrriteerd 
Maar voordat ze nog kon antwoorden was iemand anders haar al voor
‘Uit mijn bibliotheek jullie kinderen! Praten doe je maar ergens ander’ zei madame Rommela nijdig 
Amy slenterde de bibliotheek uit en Daphne liep achter haar aan.
‘Laat me nou een keer uitpraten!’ riep Daphne achter haar aan
‘Oke’ zei Amy en stopte abrupt waardoor Daphne tegen haar aan botste.
Ze draaide zich om.
‘Wat wou je vragen Daphne?’ vroeg ze liefjes
‘Nou, het gaat over … je weet het wel.. Jay’ zei ze  voorzichtig
Amy gooide haar handen verslagen in de lucht.
‘Okee, okee! Wat wil je weten!’vroeg Amy half geamuseerd half geërgerd
De afgelopen weken had Daphne het zeker wel twee keer op een dag gevraagd.
‘Oke!’ zei Daphne verbaast ‘Waarom heb je het met Jay uitgemaakt?’
‘Ik zal het vertellen’ zei Amy ‘als je het aan niemand door verteld. En als je het wel doet, mag ik je in een pad veranderen zonder dat je tegenspartelt!’
‘Is goed’ zei Daphne meteen
Amy vertelde het verhaal: Over Jay, die haar had geslagen. Over Jay, die onder controle had. Over de lieve Jay n over de vreemde Jay. En over Jay die haar misbruikt had.  Daphne had onder het verhaal allemaal woordjes uitstootte als:  Zak, lul, oow, aha, hmm. 	
‘OMG’ zei Daphne ‘geen wonder dat je het uitmaakte!’
Amy was blij dat Daphne zo reageerde, een van de redenen dat ze het niet aan Daphne wou vertellen was omdat ze dacht dat ze haar een mongool zou vinden en zou denken dat ze zich aanstelde.
Opeens hoorde ze een nies achter zich.
Amy draaide zich om en zag de persoon die ze nooit van haar leven dit verhaal had toevertrouwd.
‘JIJ!’ krijste Amy
Patty keek haar verschrikt aan omdat ze was ontdekt. Ze maakte zich uit de benen. Amy rende achter haar aan vuurde de vloek van beentjeplak op haar af. Patty struikelde.
‘Hoe durf je!’ schreeuwde Amy tegen Patty die half spartelend op de grond lag. 
Opeens pakte Patty haar toverstok en riep: ‘Petrificus totalus!’
Am verstijfde en zag hoe Patty zich ontdeed van haar eigen vloek waarmee ze geteisterd werd. Ze stond op en ging recht tegen over Amy staan.
‘Zo Baker! Nu sta ik in het voordeel hé!’ 
Ze lachte gemeen draaide zich om en rende de hoek om.
Opeens voelde Amy zich weer normaal en kon weer bewegen. Ze zag dat Daphne daarvan de dader was.
‘Bedankt’ zei ze uitgeput en met tranen in haar ogen.
‘Trek je niks van Patty aan’ zei Daphne troostend ‘Volgens mij heeft ze niks gehoord'
Maar Amy had door dat Daphne daar zelf ook niks van geloofde.


-----------------------------------


