misssnake




 Yay! Ik mag door blijven schrijven van jullie! Thnx! 

14. In God’s hands.

Nelly Furtado- in God’s Hands. 

I looked at your face I saw that all the love had died 
I saw that we had forgotten to take the time 
I, I saw that you couldn't care less about what you do 
Couldn't care less about the lies 
You couldn't find the time to cry 

We forgot about love 
We forgot about faith 
We forgot about trust 
We forgot about us..  

Ze drukte op de pauze- knop. De tranen stroomden over haar`s wangen en drupten op haar boek kruidenkunde. Het lied deed haar denken aan Michelangelo. Zijn beeld verscheen voor haar ogen, maar ze duwde het weg. Het was over en uit. Ze waren alleen vrienden. Zijn roos symboliseerde dat. Het was een mooie rode roos. 
 Waarom maakte hij het uit? Waarom? Komt het door mij? Door Elin? Houdt hij echt meer van haar dan van mij? 
Ze gooide het kussen dat ze in haar armen geklemd had met een grote krach tegen de deur aan en barstte in tranen uit. 
 Gelukkig heb ik waterproof mascara op.  
‘Stomme Elin!’  riep ze kwaad uit. Verschrikt sloeg ze haar handen voor haar mond. 
 Oh nee het meer..  Ze moest haar spreken. 
 ik schrijf wel een brief. Ik vraag of ze over twee dagen in de kamer van Hoge Nood kan zijn. En ik wil er geen getuigen bij hebben. Niemand mag weten dat ik een prinses en zo ben. Dat is mijn geheim 
De deur ging zachtjes open. Ze zuchtte, ze had geen zin aan meer gezeur, dat kon ze er helemaal niet bij hebben. Sophie negeerde haar helemaal en Natascha zou haar alleen maar lastig vallen omdat ze aan het leren was voor de S.L.IJ.M.B.A.L.len. 
 ‘Goedzo Emily, jij bent ten minste verantwoordelijk. Iedereen zit maar wat te luieren, maar jij bent goed bezig!’ ze zuchtte weer. Natascha zou precies zo gereageerd hebben. Omdat het nu uit was met Michelangelo en omdat ze meer met Elin om ging moesten heelveel mensen haar niet meer hebben. Ze was in 1 keer een onopvallend, genegeerd meisje geworden. 
‘Emily?’ De deur ging krakend open. Wie zou het nu zijn? Het klonk beslist niet als haar kamergenoten. Een tweedejaars kwam binnen en bleef in de deuropening staan, het was Desiré. Dit keer had ze haar gewaad aan, het stond haar goed, maar die broek met kettingen stond haar wel beter. Emily glimlachte en klopte op het bed. Desiré ging zitten en barstte in tranen uit. 
‘Meisje, wat is er nou?’ Emily sloeg verschrikt haar armen om haar heen en wiegde  haar heen en weer.  ‘Het is Sanne. Ze zit in mijn jaar, maar ze zit dan wel in Zwadderich. Ze pest me de hele tijd en vaak staat de rest van de klas er maar een beetje bij te lachen. Ze zegt dat ik een nietsnut ben, dat ik dom ben en niets kan. Dat ik dik ben.’ Ze boog haar hoofd. ‘Misschien ben ik dat ook wel.’ 
Emily keek strak naar de deur. ‘Alleen onzekere mensen pesten...' zei ze kil.  Het klonk helemaal niet als haar stem. ‘Ik heb ook iemand jarenlang gepest, maar ik heb er een enorme spijt van. 
Maar Desiré, jij bent niet dik, eerder graatmager. Als je niets kon, dom was, een nietsnut, zat je dan in Ravenklauw? Volgens mij ben je heel slim.’ Desirée knikte. ‘Je hebt vast gelijk. Maar ook geen enkele jongen ziet mij staan.’ 
‘Vast wel, maar ze durven het niet toe te geven, of zijn ze bang voor die Sanne. Maar moet het dan? Happy Single! 
Die Sanne hé? Is het familie van Sandra? Sandra Tropun?’ Desiré knikte. ‘Nou het zit waarschijnlijk in de familie, Sandra pest ook alles en iedereen, ik heb zelfs gehoord dat ze de Cruciatus vloek gebruikte. Dat is geen fijn gevoel, laten we dat zeggen.’ Emily liet haar los, legde haar boeken weg en pakte haar mp3-speler. Ze wees op de roos. ‘Mooi hé?’

‘Wat is dat, Emily?’ Ze wees op haar mp3-speler. ‘Ik vind het mooi, al weet ik niet wat het is. Het blauw en brons vind ik heel mooi, het zijn de afdelingskleuren van Ravenklauw.’
‘Dat is mijn mp3-speler. Je kan er liedjes opluisteren. Het is een dreuzelvoorwerp, maar mijn vader heeft hem zo behekst dat hij op Zweinstein ook werkt. Ik hoef er zelfs maar naar te wijzen een liedje te mompelen en het staat er op. Hetzelfde geld voor de batterij, je hoeft er alleen maar op te wijzen, te zeggen ‘Batterij vol’ en je kan er weer twaalf uur mee verder. Ik heb hem gekregen omdat ik jarig ben. Ik zat net middenin een liedje, maar toen moest ik, eh, huilen.’ ze boog beschaamd haar hoofd.
Desirée negeerde dat en vloog Emily om haar hals. ‘Ben je jarig? Dat wist ik niet! Gefeliciteerd. Hier heb je mijn cadeautje, ik had geen tijd meer om hem in te pakken.’ Ze gaf haar een dikke knuffel. Ze wees op haar mp3-speler ‘Mag ik eens luisteren? Welk liedje heb je opstaan? Nelly Furtado? Oh, I love her. Wel vreemd dat twee volbloeden samen dreuzelmuziek luisteren. Mag zo ook Why Do All Good Things Come To An End op? Mag dit nummer eerst overnieuw?' 


Nelly Furtado- in God’s Hands. 

I looked at your face I saw that all the love had died 
I saw that we had forgotten to take the time 
I, I saw that you couldn't care less about what you do 
Couldn't care less about the lies 
You couldn't find the time to cry 

We forgot about love 
We forgot about faith 
We forgot about trust 
We forgot about us.. 

Now our love's floating out the window 
Our love's floating out the back door 
Our love's floating up in the sky in heaven 
Where it began back in God's hands 

You said that you had said all that you had to say 
You said baby it's the end of the day 
And we gave a lot but it wasn't enough 
We got so tired that we just gave up 

Now our love's floating out the window 
Our love's floating out the back door 
Our love's floating up in the sky in heaven 
Where it began back in God's hands 

We didn't respect it 
We went and neglected it 
We didn't deserve it 
But I never expected this 

Our love floated out the window 
Our love floated out the back door 
Our love floated up in the sky to heaven 
It's part of a plan 
It's back in God's hands 
Back in God's hands 

Oh it didn't last 
It's a thing of the past 
No we didn't understand 
Oh just what we had 
Oh I want it back 
Just what we had 
I want it back 
Oh just what we had 

 Yay! Een nieuwe pagina! 


-----------------------------------


