TheKimKommer




Andrew Eunice:


Andrew knikt even. Natuurlijk kende hij het plein.. Zijn broer had er gewoond. Maar ondanks de nare gevoelens in zijn maag, schiet hij in de lach bij haar knipoog.

"Dank je, Megan."

Hij kon zich niet eens herinneren wanneer hij voor het laatst had gelachen.

"Ik zou nog wel een kop thee lusten, Maar" Zegt hij en staat op. "ik mankeer niets aan mijn handen."

Hij loopt naar het aanrecht met zijn mok en schenkt deze voor zichzelf vol. Met een arm leunt hij op het aanrecht, met nog steeds een lichte glimlach rond zijn lippen.


-----------------------------------


