Sweet Hermione




Ik heb een nieuw Nederlands gedicht. Het gaat over... tja, lust.

Falende kronen

O, hoe het nachtlicht ons verzwelgd
in de eerste adem van
een immoreel gezicht

Het gif in mijn nagels
verstrekt de tijd en krast
mijn lippen in je borst

O, ik trotseer en eeuwig dorst
(hoe onze kronen zijn vermorst)
en Sirius vlamt mijn buik omlaag

Je spreekt in zeven talen
van een onrust, praktiseert
en overleert zal ik lerend keren

De engelen bezweren, net als jij
of toch maar niet?
hoe kan de onschuld zich verspreken?

Zo uitgeweken  van de norm
ik zoek jouw handen, knoop ontwaren
de lust vermaard gevaren

Nee, kroon jezelf
hoe beminnend ook de uren
Geen liefde zal borduren
in de schaduw van de nacht


-----------------------------------


