pottermania




'Hermelien wanneer stop je nou eens met het schrijven naar Victor. Geef nou maar toe dat je hem leuk vind,' zegt Ron als Hermelien tijdens het middageten druk zit te pennen. 
'Ik stop pas als jij eindelijk eens je mond houdt!' 
'Pfff... alsof dat wat zou uitmaken. Het is het enige waar je nog over kan praten. Of Victor of de examens. Kan je nog iets anders zeggen?' snauwt Ron.
'Ehm... nee. Maar het kan jullie ook niks schelen wat jullie later worden dus blijf maar lekker miezerig zijn! Ik ga wel bij iemand zitten die tenminste niet zo zit te zeuren!' zegt Hermelien terwijl ze opstaat en naar Parvati loopt. Druk beginnen ze met elkaar te kletsen.
'Het is ons laatste jaar hier! Je zou toch denken dat ze normaal deed nu jij met Cho hebt en zij met Victor? Maar nee, nog steeds zit ze altijd over school te zeuren,' moppert Ron. Zwijgzaam zit Harry voor zich uit te staren. 
'He man, ik praat tegen je!' roept Ron boos. 
'Huh, wat? Sorry wat zei je Ron?' vraagt Harry terwijl hij opschrikt omdat er iemand tegen hem staat te praten. 
'Waar zijn jullie toch met je gedachten?' vraagt Ron 'Waar dacht je aan? Aan Cho?'

'Nee, ik dacht aan.. ik weet niet waar ik aan dacht. Ik dacht aan een ander knap meisje. Haar naam weet ik niet. Maar ze zag er zo knap uit en ze glimlachte net naar me,' zwijmelt Harry. 
Ron fronst zijn wenkbrauwen. 'Man je hebt met Cho weet je nog? Je kan haar niet zomaar laten zitten voor de eerste de beste!'

Maar Harry luistert al niet meer. Hij is te druk bezig met zijn fantasieen om naar Ron's tirades te luisteren. Plotseling loopt Hermelien voorbij nog steeds druk bezig met Parvati.
'Dat is haar!' zucht Harry.. 'Wat?! Hermelien? Harry ben je wel helemaal lekker?' 

'Ze is beeldschoon,' mompelt Harry alleen maar. 
'HELP! Mensen ik ben in een vreemde wereld beland!' schreeuwt Ron zo hard dat iedereen het kon horen. Plotseling heerst er stilte. 'Oh man..' murmelt Ron benauwd.


Binnekort MEER!
Sorry heb even geen inspi meer en ik moet eten..


-----------------------------------


