pinda_12




hier is een nieuw stukje, overmorgen komt waarschijnlijk het laatste hoofdstuk.

Hoofdstuk 5: Flashback: Die avond

Het was inmiddels kerstvakantie en Lily ging samen met haar broers in de Zweinsteinexpress naar huis.
“Wat heb jij beleefd?” vroeg Lily aan James.
“Ik zit bij het Zwerkbalteam.” Een flauwe glimlach verscheen op zijn gezicht.
Lily had al zo'n vermoeden en was ook niet verbaasd dat hij bij het team zou zitten.
“Zit jij ook bij het team Albus?” vroeg Lily aan Albus die uit het raam staarde.
“Ja, ik zit er ook bij,” zei hij nors.
“Wat is er met je,” Ze zag dat hij ergens verdriet om had.
“Niks hoor, ik ben gewoon humeurig vandaag, dat is alles.” Hij keek weer uit het raam.

's Avonds laat kwamen ze aan op perron 93/4. Harry en Ginny stonden de trein al op te wachten en waren blij dat ze hen weer zouden zien. Lily had al een hoop beleefd op Zweinstein en wilde zo snel mogelijk nog meer beleven.
“Hey Mam! Pap!” riep Lily en rende in de armen van haar vader, die haar optilde.
“Dag schat,” zei Harry.
Albus en James kwamen ook de trein uit en renden ook naar de rest toe.
“Waarom kon je niet op ons wachten.” Lily zag dat Albus nog steeds boos op iemand was, maar niemand wist waarom of op wie.
“Albus, vertel eens wat er aan de hand is, je lijkt wel een tomaat, zo boos ben je.” Ginny kwam naast hem staan en sloeg een arm om hem heen, maar Albus sloeg hem net zo snel weer terug.
“Ik hoef jullie hulp niet!” schreeuwde hij over het perron. Zijn stem galde over het perron en iedereen luisterde of keek op.
“Oké, oké, rustig aan Albus.” James schrok van zijn plotselinge woede.
De familie Potter verdween door de muur en ze kwamen weer op Kings Cross. Ze liepen met z'n allen naar de dreuzel auto, gingen erin zitten en reden weg.

Ginny deed de voordeur van hun huis open en de drie kinderen renden naar binnen en ploften neer op de banken in de woonkamer.
“Wie heeft er zin in een koekje?” vroeg Harry aan ze.
“Nee, eet ze zelf maar op,” zeiden Lily en James in koor. Ze keken elkaar aan en gierden het uit van de lach.
“Ik vertel een verhaal.” Harry kwam ook op de bank zitten en dacht na over welk verhaal hij zou vertellen.
“We willen graag een verhaal over vroeger horen,” riep Lily.
Ook James stemde in, maar Albus was nog steeds even boos als op het perron.
“Weet je nog een verhaal over je moeder en vader?” vroeg Lily en ging voor het verhaal dichterbij haar vader zitten.
“Ik weet nog wel dat Sirius mij vertelde dat mijn moeder, mijn vader niet aantrekkelijk vond en later wel,” zei Harry en dacht er goed overna.
“Ik vertel het verhaal wel,” zei Harry na een paar minuten te hebben nagedacht.
“Het begon allemaal toen....”

Flashback

De Marauders liepen zelfverzekerd de Grote Zaal binnen, tot ze merkten dat elke leerling, welke afdeling dan ook, hun toe begon te juichen. 
James en Sirius keken elkaar verwaand aan, totdat Remus iets naar hun fluisterde. 
‘Jongens, volgens mij lachen ze ons uit.’ 
‘Nee joh. Ze zijn gewoon eindelijk tot de ontdekking gekomen hoe knap we wel niet zijn.’ 
‘Dat wisten ze al hoor, Sluipvoet.’ 
Lily kwam vrolijk aan gelopen met een enorme spiegel, zodat de Marauders zichzelf goed konden zien. 
‘Zie je wel, Maanling. Zelfs Lily vind ons nu knap!’ fluisterde Sirius naar Remus. 
James keek zelfvoldaan tot hij in de spiegel keek. Hij slaakte een gilletje. 
De rest keek hem grijnzend aan. Lily had James weer eens wat geflikt. 
Maar toen keken ze zelf ook in de spiegel. Sirius deinsde achteruit, Peter staarde ongelovig naar de spiegel en Remus keek naar zijn kleren, naar de spiegel en weer terug. Tenslotte keek hij verbaasd naar Lily. ‘Ons allemaal?’ 
‘ROZE?’ schreeuwde James door Remus heen. 
‘Ik móét me omkleden!’ riep Sirius in paniek. 
‘Dat zal niet helpen.’ antwoordde Lily zangerig. 
‘Hoe heb je dat voor elkaar gekregen?’ vroeg Remus met half dichtgeknepen ogen. 
‘Wilskracht.’ zei Lily, voor ze weer bij haar vriendinnen ging zitten. 
Sirius, James, Remus en Peter lieten zich de eerste paar uur niet meer zien.

“Lily mocht James niet, daarom deed ze dit,” zei Harry.
Lily, James en Albus lachten alle drie.
“Ik kan er nu ook wel om lachen,” grijnsde Albus.
“Wat was je probleem dan?” vroeg Ginny die net uit de keuken kwam.
“Dat kan ik nu zelf wel oplossen.” Albus keek weer trots naar de anderen.
“Zo ken ik m'n jongen weer,” Harry keek naar Albus en Albus grijnsde terug naar hem.

Het was de dag voordat ze weer naar Zweinstein zouden gaan en Lily had het thuis helemaal gehad. Ze moest hier allemaal klusjes doen, zoals de afwas of ze moest haar moeder helpen met koken. Ze was liever op Zweinstein gebleven, maar dan had ze het verhaal over haar oma ook niet gehoord. Ach ja, het werd tijd dat Davin erachter kwam dat zij hem leuk vond. Eigenlijk vond ze Chase helemaal niet leuk, omdat hij die grappen verzon. Davin heeft zich verontschuldigt.
“Pap?” vroeg Lily en liep naar haar vader toe.
“Wat is er Lily.” Harry keek op van zijn rol perkament.
“Hoe zijn opa en oma verliefd geworden op elkaar?” Ze keek haar vader met puppy-eyes aan. Harry kon dit niet negeren en glimlachte naar haar.
“Ik zal het je vertellen,” zei hij.
“Uiteindelijk toen James en de rest er genoeg van hadden om haar te plagen, en Lily dus ook stopte met plagen, werden ze verliefd op elkaar. Eigenlijk vonden ze elkaar al tijden leuk, maar durfden ze het niet te zeggen. Dat heeft Sirius me ooit verteld,” zei Harry en dacht weer terug aan het verhaal.
“Dank je pap,” zei Lily en verdween naar de keuken om haar moeder te helpen met het koken van het avondeten.
“Mam?” vroeg Lily onder het snijden van de komkommer.
“Ja schat,” zei Ginny tegen haar.
“Hoe werd jij verliefd op papa?” Lily keek haar moeder aan.
“Ik weet niet, het was gewoon een gevoel,” zei haar moeder. Ook zij dacht terug aan de tijd dat zij op Zweinstein zat.
“Dank je mam,” zei Lily en ze ging weer verder met snijden.


-----------------------------------


