Vallius




Ik denk dat ik wel vaak een vreemd gevoel kreeg bij bepaalde pasages in de boeken, maar er zijn er maar van 2 dat ik nog goed kan herinneren.

De eerste was in boek 3, wanneer harry voor een moment dacht dat hij bij Sirius zou mogen gaan inwonen en dat dan net wormtail ontsnapt en dus die toekomst met zijn peetvader aan diggelen valt. Ik leefde gewoon echt echt mee met harry toen, ik wou dat hij gelukkig was en weg bij die duffelingen kon gaan.

De tweede keer was toen harry "stierf" in boek 7, maarjah dat zullen vele wel ook gevoeld hebben.


-----------------------------------


