Moonlight




Hoofdstuk 8

Na een lange vermoeiende dag waren alle Griffoendors vroeg in bed behalve Hermelien. Ze was verward, wat zou Astra bedoelen? Er was iets gebeurd iets tussen Astra en Draco... Iets wat Hermelien niet wist. Ze piekerde meer dan een half uur en uiteindelijk wist ze wat ze moest doen. Ze zou naar Draco gaan schrijven en hem de waarheid vragen. Ze haalde een rol perkament tevoorschijn en begon driftig te schrijven. 

Lieve Draco,

Je hebt iets niet tegen mij gezegd... Iets over Astra.
Draco, ik wil het weten! Deze relatie is al moeilijk en als
Astra dat wil stoken dan is het helemaal onmogelijk!
Mischien is dit allemaal geen goed idee... Onze relatie.
Schrijf me snel terug,

Hermelien

Hermelien bond het stuk perkament vast aan Hedwig die aan het vensterbank een muis zat te verpulveren.
Hedwig kraste zacht en vloog weg. Droevig ging Hermelien naar bed en viel langzaam in slaap.
Ze had een droom...

"Astra kom eens hier"zei een donkere schaduw met een kille stem.
Een bleek meisje (die totaal niet leek op de Astra die Hermelien kon) kwam bang tevoorschijn.
"Ik ben woedend"zei de stem kwaad. "Jij mijn enigste dochter, hoe durfde je dat te doen"zei de donkere schaduw met een hoge enge stem. Astra zei niks, ze keek alleen treurig naar haar schoenen.  "Je weet natuurlijk dat ik je hiervoor zal moeten straffen"zei de stem. Vervolgens kwam er een witte lichtflits vervolgd door een schreeuw voor help. 

Hermelien schrok wakker, zwetend trillend. Ze wist nu hoe Harry zich moest voelen. Was die droom echt? 
Hermelien wist dat Astra niet zomaar gemeen en verbitterd was. Er was een reden... en Hermelien zou er hoe dan ook achter komen. Ze viel weer in slaap en de volgende morgen stond Hedwig voor haar slaapkamerraam. 

~=[ Einde Hoofdstuk 8 ]=~


-----------------------------------


