Vivian.




Deze twee gedichten heb ik een tijdje terug geschreven..

Alleen

Soms lijkt de wereld te groot
Tegelijkertijd klein
Je ziet iedereen gaan
Wil erbij zijn.

Tegelijkertijd dichtbij
En ver weg
Als een wand van glas
Maar wie kan het snappen
Verdwenen lijken ze
de woorden die ik zeg.

Leegte, stilte.
Twee woorden.
Zeggen mijn gevoel.

Waar hoor ik nog bij?

---

Duisternis

Een nachtmerrie
Donkere schaduwen
laten kleur verdwijnen

Ik schreeuw.
Niemand wil me horen.
Blind voor de waarheid
die voor je ogen voorbijgaat.
Een zwart gat, een blinde vlek.

Ik geef op.
Je wil het niet zien.


-----------------------------------


