Gwendolyn




Dank aan LadyBird..!!! :D  :D 
nd je zult wel zien wat dr gaat gebeure allemaal..

Hoofdstuk 17
Het was vrijdag avond en de dansles van Madame Atropine zou bijna beginnen. Sarah rende zo snel mogelijk als haar voeten haar konden dragen naar het danslokaal toe.
“Teddy schiet op het begint zo!”
Ze hoorde Teddy zwaar ademend achter haar aan rennen.
“Dan had je niet zo lang over je haar moeten doen!”
Sarah draaide zich abrupt om, zodat Teddy tegen haar op knalde. Hij pakte Sarah bij haar armen zodat ze net niet achterover viel.
“Dat deed ik niet”, stamelde ze met een rood hoofd.
“Wellus, maar hier hebben we geen tijd voor. We moeten opschieten”, en weg was Teddy alweer.
Sarah zuchtte. 
Hij heeft wel tijd voor die Zwad Abigail, zei de stem in haar hoofd weer.
‘Hou je kop’, dacht Sarah nijdig terwijl ze achter Teddy aanrende.
Madame Atropine stond al klaar om de deur dicht te doen toen Sarah aan kwam rennen.
“U bent net op tijd mevrouw Lubbermans”, zei ze met een strenge stem, maar haar ogen straalde blij.
Sarah ging snel naast Teddy staan, die aan de levensgrote spiegel geleund stond.
“Ik ben benieuwd met wie ik moet dansen”, zei Sarah. “Ik hoop met jou”.
“En waarom dan wel? Dansen kan je al”, vroeg Teddy grijnzend.
Sarah kleurde rood. “Omdat, ik.. ik kan altijd nog bij leren toch? Jij bent de beste danser van de hele dansklas”.
“Nee, dat is Abigail. Zij danst pas goed”, en hij glimlachte even naar Abigail die zich had omgedraaid toen ze haar naam hoorde.
Sarah balde haar vuisten. Ze zou wel eens laten zien hoe goed zij wel niet kon dansen. En hoeveel beter dat was dan dat gepruts van die, die stomme Zwad.
“Je danst met mij”, zei een stem achter Sarah en ze draaide zich geschrokken om.
“Je liet me schrikken”, zei Sarah met een glimlach tegen Salvin.
“Sorry”, en hij streek even door zijn donkere haar waardoor het in de war raakte. Wat eigenlijk wel heel erg schattig zat, bedacht Sarah zich.
“Lang niet gezien, Sal”, Sarah haakte haar arm door die van Salvin en volgde hem naar hun plek om te dansen.
Teddy was ook naar zijn danspartner gelopen. En tot Sarah’s grote genoegen was dat niet Abigail. Want zij was bij een stuntelige Huffelpuffer ingedeeld die haar angstig aankeek, en Abigail leek daar alles behalve blij mee te zijn.
“Ja ik had het een beetje druk”, zei Salvin.
“Oh, waarmee?”
“Niets bijzonders”.
“En wat is niet bijzonder?”
“Gewoon niets”
“En wat is niets?”
Er verscheen een grijns op Salvin zijn gezicht.
“Jij weet ook niet van ophouden he Nieuwschierigje?”
“Hehe, een afwijking van me. Het spijt me”.
“Nee geen spijt. Het is een goede eigenschap. Je moet alleen soms niet te nieuwsgierig worden. Mensen behouden hun geheimen graag”, zei hij met een geheimzinnige blik in zijn ogen.
Sarah wilde net vragen wat voor geheimen toen Madame Atropine blij in haar handen begon te klappen.
“Geweldig, jullie zijn er allemaal. Meneer Kloon wilt u zo vriendelijk zijn om de muziek aan te zetten?”
De jongen die steeds meer bij Abigail weg aan het schuifelen was, rende snel naar de magische platenspeler. Van zijn gezicht was af te lezen dat hij blij was dat hij even verlost was van de nabijheid van Abigail. Toch moest hij weer terug lopen, wat hij erg pijnlijk scheen te vinden. 
De platenspeler zette een vrolijk nummer dat Sarah meteen herkende als een nummer uit Dirty Dancing Havana Nights, en ze begon een beetje te bewegen op de muziek zoals ze in de film ook deden.
“Prachtig! Mevrouw Lubbermans heeft al door hoe hierop gedanst moet worden”.
Sarah voelde de ogen van Abigail op haar rug branden.
Ze hield van dit moment en ze sloot even haar ogen. Ze kon iets dat Abigail niet kon. Geweldig! 

Na een tijdje danste iedereen om Sarah en Salvin heen en werd er niet continu naar Sarah haar benen gekeken voor de danspasjes.
Sarah keek Salvin aan, maar hij scheen ergens anders met zijn gedachten te zijn.
“Salvin?”
Salvin keek naar Sarah en glimlachte even. 
“Zeg het eens, dansersje?”
“Nou, je zei dat je wist wie het uhh.. horloge had?”
Salvin zijn blik veranderde even. “Ja en dus?”
“Je moet me nog steeds vertellen wie het heeft”, zei Sarah terwijl ze een rondje om hem heen liep.
“En dus wil je dat ik je dat nu ga vertellen?”, zijn handen gleden over haar rug naar beneden en ze pakte geschrokken zijn handen vast.
Salvin grijnsde even. “Mag dat niet?”, vroeg hij met een pruillip.
“Nee”, zei Sarah en ze trok even een lang gezicht. “Maar je mag me wel vertellen wie het heeft”, ze knipperde nu even verleidelijk met haar ogen.
“Uhm..”, Salvin trok een bedenkelijk gezicht. “Nee”.
“Wat?!”.
Een aantal mensen keken Sarah boos aan, omdat ze ‘verstoord’ werden tijdens het dansen. Maar ze schonk daar geen aandacht aan.
“Waarom niet?”
“Daarom niet”.
“Alsjeblieft?”
“Nee”.
“Please?”, Sarah trok nu een pruillip.
Salvin moest lachen. “En daar moet ik nog nee tegen zeggen?”
Sarah schudde blij met haar hoofd.
“Dat is beter. Toch zeg ik het nog steeds niet”.
“Wat waarom niet? Wat moet ik doen om jou het te laten vertellen?”
“Nou, als eerste zou je die pruillip weg kunnen laten. Dat ontsiert je mooie gezichtje. En als tweede zou je met mij naar het winterbal kunnen gaan”
Sarah stond stil toen hij zijn laatste woorden uitgesproken had.
“Je wilt dat.. ik met jou.. maar dan..”, zei ze niet uit haar woorden komend. 
“Je wilt het weten of niet”.
“Dat is chantage!”
“Je bent wel snel van begrip zeg”, zei Salvin met een grijns. “Of wacht ik zal het anders zeggen”.
Salvin ging op een knie voor haar zitten en Sarah kreeg bijna een hartverzakking van schaamte.
Iedereen staarde hun aan!!
“Lieve Sarah wil je met mij naar het bal?”
“Sta op”, siste Sarah.
“Nee”, zei Salvin grijnzend. “Eerst je antwoord”.
“Ik.. ja het is al goed!! Sta op!!”
Salvin grinnikte even. “Ik heb een da – h – ate ”, zong hij zachtjes.
Sarah durfde niemand meer recht aan te kijken. Zeker Teddy niet.
Nu kon ze niet met hem naar het bal en dat wilde ze juist zo graag. Dan moest ze maar op een andere manier dicht bij hem zien te komen.
Ze hoorde iemand gemeen achter haar lachen.
“Leuke show, Lubbertje”, siste Dylan gemeen.
Sarah slikte een brok in haar keel weg, ze voelde zich vernederd.

Sarah stormde het danslokaal uit zodra de les afgelopen was. Ze wilde Salvin even niet meer zien, hij had haar voor gek gezet voor heel de klas. Een beetje op zijn knieën gaan zitten te midden van een dansles. Hoe durfde hij, en dan nog wel waar Teddy bij was ook. iedereen wist dat ze nu met de ‘onbekende’ Ravenklauwer naar het bal zou gaan. En ze wilde zo graag met Teddy gaan…
“Sarah wacht nou even!”
“Ga weg!”
Salvin graaide naar Sarah haar hand, maar ze trok deze snel weg.
“Ik zei ga weg!!”, brieste ze.
“Dan vertel ik je toch niet wie het waardevolle horloge heeft van je vriendje”
Sarah haar ogen werden groot en ze draaide zich om.
Salvin grijnsde. “Kijk ik wist dat je dan wel zou luisteren”
Sarah trok haar toverstok en zette hem tegen Salvin zijn hoofd aan.
“Hij is mijn vriendje niet. Dat heb je net verpest!”
“Oewwhhoehh we worden sentimenteel”.
“Hou je mond”, siste Sarah en ze draaide zich weer om, om verder weg te stampen.
“Het spijt me Saar. Dat was gemeen van me, maar je hapt zo leuk”.
Sarah snoof even en draaide zich weer om.
“Je zette me voor schut voor heel de dansklas”.
“Sorry, kan ik het goed maken door te zeggen wie het horloge heeft van Teddy?”
Sarah keek Salvin ongelovig aan, maar knikte toen.
Haar verlangen te weten wie het horloge had was groter dan haar boosheid voor Salvin.
“Je geliefde vriendin”.
Een naar gevoel van woede bekroop Sarah’s maag.
“Je bedoelt – ?”
Salvin knikte. “Ik zag Abigail met het horloge spelen in de bieb”.
Sarah ging zo snel mogelijk naar de leerlingenkamen, Salvin vergetend.
Teddy moest dit weten. Dan was Abigail niet zo lief meer…



-----------------------------------


