Bradhadair




Hoofdstuk 4 
Het Plannetje En Sneep 

Deze keer was James vroeg wakker nog voor Remus, Sirius en Peter. Hij kleede zich aan en ging naar de leerlingenkamer. Die was vrijwel uitgestorven op een persoon na. Lily Evers. Waarschijnlijk was ze in slaap gevallen terwijl ze haar huiswerk aan het maken was gisteravond. Want ze lag op haar boek. James had haar dan over het hoofd gezien gisteravond. James liep naar haar toe. Wat is ze toch mooi dacht James bij zichzelf. 
‘‘Maar eens moet ze wakker worden.’’ Zei hij hardop. En hij gaf Lily een poor in haar zij. Ze schrok wakker. 

‘‘Potter wat heb je gedaan?’’ Vroeg Lily nog slaperig met halfdichtgeknepen ogen. 
‘‘Nou ik heb je wakker gemaakt.’’ 
‘‘O nou bedankt dan.’’ Zei Lily eigenlijk op een zeer dankbare toon. 
‘‘Ik ga me dan maar ff wassen.’’ Zie ze en pakte haar boeken op en liep naar de meisjesslaapzaal. Plots hoorde James een stem achter zich. 

‘‘Zo James ben je verlieft?’’ James schrok zich een ongeluk en keek achter zich. Daar stond Sirius in de deuropening van de jongensslaapzaal. 
‘‘Ehm.’’ begon James. 
‘‘Ik zag je wel naar haar kijken.’’ Zei Sirius met een knipoog. 
‘‘Ehm nou ja een beetje.’’ 
‘‘Zeg en wat doe jij zo vroeg uit bed.’’ Vroeg James om snel van onderwerp te veranderen. 
‘‘O Ik kon niet slapen toen ik jou eruit hoorde gaan ben ik dat ook maar gegaan.’’ 
‘‘Zeg zullen we alvast gaan ontbijten of zullen we op Peter en Remus wachten?’’ Vroeg James die zijn maag horde knorren.
‘‘We komen al zei een stem achter hem.’’ Het was Remus. Hij kwam de jongensslaapzaal uitlopen. 
‘‘Teminste als Peter opschiet.’’ 
En toen hoorde ze nog een stemmetje: 
‘‘Ik kom al.’’ Dat van Peter was. 
Even later was ook hij beneden en konden ze gaan ontbijten. 

Het was vrij rustig in de grote zaal. Aan de tafel van Zwadderig was de jongen met het vette haar en aan Ravenklauw waren al 2 meisjes op, die zich zaten op te tutten. En aan de tafel van Huffelpuf zat zelfs helemaal niemand. 
Toen het viertal binnenkwam en ging zitten was de spanning te snijden tussen de tafel van Zwadderig en Griffoendor. Eigenlijk meer tussen Sirius en de jongen met de vette haren. 
‘‘Wat is er Sirius?’’ Vroeg James. 
‘‘Die jongen aan de tafel van Zwadderig, door hem had ik straf gekregen.’’ Zei Sirius. 
‘‘O ja dat was ook zo hij daagde je uit he?’’ Ze James die het zich herinnerde.
‘‘Ja, en hij zei het tegen professor Hermas.’’

James zag dat met elke seconde Sirius meer zin had om hem een lesje te leren. Remus zag dat kennelijk ook en zei: 
‘‘laten we nou geen problemen veroorzaken Sirius.’’ 
Maar dat had eigenlijk de doorslag gegeven. 
‘‘Kom.’’ Zei hij nogal gevaarlijk. En James en Peter stonde op en volgde hem. Remus die kennelijk geen zin had om te blijven zitten volgde ook maar. 
Ze liepen naar de tafel van Zwadderig, en stopte voor de jongen. 
‘‘Zo jongen en hoe heet jij?’’ Vroeg Sirius op een toon van een volwassene. 
‘‘Gaat je niks aan.’’ En de jongen at verder. De jongen kwam op dat moment bij James ook de strot uit en zei: 
‘‘Hij vroeg hoe je heette.’’ 
‘‘En nogmaals dat gaat jullie niks aan.’’ En de jongen at weer verder. 
En toen werd James echt pissig, hij pakte zijn bord en smeet het op de jongen's gezicht. 
‘‘Zeg je nu hoe je heet.’’ Vroeg Sirius. 
‘‘Severus sneep.’’ 
En toen liep hij weg om zijn gezicht te wassen. 
‘‘Je kunt beter Secretus zeggen.’’ Zei Peter erachter aan. 
‘‘He das een goeie Peter, waar heb je die vandaan.’’ En Sirius sloeg zijn hand om hem heen. 
‘‘Sirius ga die jongen nou niet opjutten om net als jullie te worden.’’ Zei Sirius en ze liepen weer terug naar hun eigen tafel.


Toen ze zaten waren er al een paar kinderen ook gaan ontbijten. 
En de vier vonden het een goed idee om ook maar weer te gaan beginnen met eten. 
Onder het eten vertelde James en Sirius hun verhaal van gisteravond. 
‘‘Dus ik vind dat we een plan moeten hebben.’’ Zei James. 
‘‘Daar dacht ik gisteravond ook aan.’’ Zei Sirius en nam een hap. 
‘‘Ik heb een plan.’’ zei James plots. 
‘‘Remus ga jij in de bibliotheek kijken of hij spreuken over Perkamentus kan uitspreken, het plan van Voldemort kan alles wezen.’’ 
‘‘Nou vanavond kan ik niet.’’ Zei Remus en zuchtte.
‘‘Hoezo?’’ Vroeg James verbaast. 
‘‘Ehm mijn oma legt in het ziekenhuis op leven en dood dus.’’ 
‘‘O oke.’’ Zei James nog voordat Remus klaar was.
‘‘Ik moet tussen de middag naar Hagrid hij brengt me vanavond.’’ Legde Remus uit.
‘‘O ok wij gaan ook wel mee.’’ Zei James.
‘‘Het hoeft niet per se.’’ Zei Remus aarzelend tegen James. 
‘‘Daarvoor heb je vrienden, toch Sirius?’’ Sirius die aan zijn pastijtje was begonnen knikte. 
‘‘Nou Sirius dan doe jij de boeken, Peter dan ga jij naar binnen als afleiding en zegt dat foppe bij de astronomietoren bezig is en dan ga ik naar binnen onder mijn onzichtbaarheidsmantel.’’ 
‘‘Heb jij een onzichtbaarheidsmantel?’’ Onderbrak Peter hem. 
‘‘Ja ik had er een van mijn vader gekregen op de Wegisweg.’’ 
‘‘Je hoort morgen wel hoe het gegaan is Remus.’’ Zei James.

Toen het tijd was voor de lessen gingen James, Sirius, Remus en Peter naar de kerkers voor een blokuur toverdranken. 
Onder toverdranken liet James wat van dr. Vliermans vuurwerk los. De hele klas lag in een deuk. Vooral omdat het huiswerk in de fik vloog en ze dus geen huiswerk opdracht kregen. 
Alleen professor Nagini trok 10 punten af omdat hij wist dat James het gedaan had. 
Tussen de middag gingen ze naar Hagrid. 

‘‘Hoi Remus hoessie ermee.’’ 
‘‘Gaat wel.’’
‘‘Zijn dat je nieuwe vrienden?’’ 
Ja dit zijn James Potter, Peter Pippeling en Sirius Zwarts.’’ 
‘‘Nou leuk dan, motten jullie een bakkie thee er is genoeg.’’ Hij bleek veel aardiger te zijn dan hij eruit ziet net als zijn huisje binnen was het heel gezzelig dacht James. 
Remus en Hagrid besproken hoe laat hij Remus zou wegbrengen. 
Maar ze waren weer blij dat ze buiten stonden want de thee was eigenlijk niet te zuipen, maar hadden ze uit beleefdheid toch opgedronken. 
Verder verliep de dag rustig. 
James en Sirius hielden zich in bij verweer tegen de zwarte kunsten en bezweringen omdat ze vanavond het plan uit zouden voeren. 
Om zeven uur namen James, Peter en Sirius afscheid van Remus en liepen terug. 

‘‘Dus Sirius je weet het we zijn allemaal om 10 uur terug, en jij ook Peter probeer hem zo lang mogelijk bezig te houden.’’ 
‘‘Afgesproken.’’ Zeiden Peter en Sirius in koor. 
Sirius liep de trap op en James glipte alvast onder de onzichtbaarheidsmantel. 
Samen liepen Peter en James naar de kerkers. Peter klopte aan. James hoorde professor Nagini neerslachtig ‘‘binnen’’ zeggen. Peter stapte naar binnen. 
‘‘Wat is er meneer Pippeling?’’
‘‘Nou foppe is in de astronomietoren bezig kattekwaad uit te halen en u was de enige die ik kon vinden.’’ 
‘‘Nou bedankt dat je het gezegd hebt.’’ En hij stond op en volgde Peter. 
James die al naar binnen was geglipt deed zijn mantel af, en keek rond. 
Er was niks maar dan ook niks te vinden. 
Een paar minuten later kwan Nagini vloekend binnen, en James had net op tijd de onzichtbaarheidsmantel omgedaan. 

‘‘Die jeugd denkt dat je tegenwordig alles kan flikken.’’ 
‘‘Au.’’ En hij hield zijn hand op zijn arm. hij deed zijn mouw omhoog en deed er wat water op. De schedel dacht James. 
Hij deed zijn mantel aan en ging naar buiten. 
James volgde hem op de voet. En net toen hij buiten het schoolterrein was verdwijnselde hij. 
James ging mokkend terug naar de leerlingenkamer van Griffoendor. Het was nog geen 10 uur en James besloot om naar de bibliotheek te gaan waar hij Sirius en Peter aantrof. 

‘‘En?’’ Vroeg Sirius. 
en James vertelde het verhaal. 
‘‘He ik denk dat Voldemort comuniceert met die schedel.’’ Zei James.
‘‘Dat zou kunnen ja.’’ Zei Sirius.
‘‘Wat heb jij gevonden?’’  Vroeg James.
‘‘Niet veel er staan alleen boeken over op de verboden afdeling.’’ Zei Sirius.
‘‘Nou wij hebben de onzichtbaarheidsmantel.’’ Fluisterde James aan Peter en Sirius.
‘‘Vanavond?’’ Vroeg hij. En Peter en Sirius knikte ook en zeiden:
‘‘Vanavond.’’   

ik hoop dat jullie dit weer een leuk stukkie vonden ik schrijf snel weer verder ik heb heel erg gelet op leestekens reageren kan via pb of reactietopic


-----------------------------------


