Catie




http://img.photobucket.com/albums/v245/CatieHPF/PC-Crea/Caleigh2-1.jpg

Caleigh zwijgt als ze teruglopen naar het kamp en als ze bij het kamp aankomen weet ze niet wat ze moet zeggen. voordat ze kan antwoorden op de rvaag van Moyra staat Diego voor haar. Als hij zijn jas over haar schouder drapeert trekt ze zachtjes de jas wat dichter over zich heen zodatz e het wat wramer krijgt. Als hij vraagt wat er gebeurd is en of alles goed is schud ze haar hoofd langzaam.

"Ik... Ik ben bijna verdronken..." 

Ze krijgt de woorden maar moeilijk over haar lippen heen. Hoe meer ze erover nadenkt hoe enger het eigenlijk is en ze voelt een brok in haar keel.

"We gingen zwemmen en op het diepste punt dook ik naar beneden en kwam vast te zitten." fluistert ze dan zachtjes, in haar stem is duidelijk te horen dat ze het er moeilijk mee heeft, "Als Moyra er niet was geweest dan... dan had ik het niet gered."

Ze merkt dat ze het pijnlijk vind om het te vertellen, zeker na de laatste dagen. Ze heeft het gevoel alsof ze Diego teleurstelt en dat ze niet eens voor zichzelf kan zorgen. Maar dit was dan ook iets wat ze nooit had verwacht, ze was altijd een goede zwemmer geweest. Ze blijft hem aankijken, proberend om haar tranen binnen te houden.


-----------------------------------


