Catie




http://img.photobucket.com/albums/v245/CatieHPF/PC-Crea/Caleigh2-1.jpg

Caleigh is even verbaasd als Moyra vanuit het niets haar een knuffel geeft. Nog wat verbaasd zwijgt ze en luistert ze naar de woorden van Moyra. Ze zucht even.

"Makkelijker gezegd dan gedaan... Om een of andere reden lijk ik constant met ze in aanraking te komen." zegt ze uiteindelijk.

Ze zwijgt even. Ze weet niet precies wat ze moet doen, ja ze moest met Diego praten, maar nu was dat niet echt wat ze wilde. 'Maar als je blijft zwijgen krijgen jullie alleen maar een grotere ruzie...  bedenkt ze zichzelf. Ze zucht nog een keer en staat uiteindelijk op.

"Bedankt dat je luisterde, maar ik ga even wat lopen. Misschien lukt het me dan om te besluiten wat ik ga doen."

Ze glimlacht nog even naar Moyra en loopt dan het bos in. Terwijl ze nadenkt over de situatie van net, met de slang, probeert ze te bedenken of ze iets fout had gedaan. Wat er was gezegd blijft door haar hoofd spoken en uiteindelijk herinnert ze zich ahar eigenopmerking weer. De opmerking die richting de hele groep had moeten zijn... Ze vloekt even zachtjes. Wat was ze stom!
Ze let totaal niet op en als ze haar rechtervoet wilt neerzetten voelt ze hoe de grond onder haar voet verdwijnt en ze valt. Beduusd blijft ze even liggen en gaat dan moeizaam recht overeind zitten. Ze vloekt even grondig en kijkt om. Haar voet zat vast in een konijnenhol. Zachtjes probeert ze haar voet eruit te trekken en merkt meteen een stekende pijn in haar voet. Als ze plotseling luid gekraak hoort kijkt ze op. Langzaam pakt ze haar wand die naast haar ligt en zwijgt. Misschien was het Diego...?

"Diego? Ben jij dat?" vraagt ze, ietwat gespannen.


-----------------------------------


