Keaton




Ik werd het meest emotioneel toen het tot me doordrong dat ik het uitgelezen had, dat ik wist hoe het zou aflopen en dat mijn spanning afgelopen was, ik vond/vind dat erg jammer, dat ik niet totaal in de wereld van het boek meer kon duiken, haha.

In het boek zelf vind de dood van Dwaaloog erg apart, ik had gedacht (en het ook leuker gevonden) als hij zal leven, de onoverwinnelijke schouwer!!

Toen Perkamentus werd vermoord door Sneep, ik dacht toen ook van what the ** ... erg moment dat
De dood van Sneep, omdat je toen wist hoe goed Sneep eigenlijk was en het allemaal voor Lily deed, en zijn laatste woorden om de ogen van Lily dan te zien. En daartegenover de medogenloosheid van Voldemort natuurlijk.

En tot slot toen Harry dacht/wist dat hij zichzelf moest opofferen, ook omdat ik toen zoiets had van, zo kan en zal het toch niet eindigen..


-----------------------------------


