Whitelighter




Ik was aan het huilen, heel de epiloog trouwens.
Ik dacht, dit is het. Dit is het volledige Harry Potter verhaal. Alles was goed. Het is gedaan. Het Harry Potter avontuur. Alles is nu gegeven. We weten hoe het afloopt.
Ik heb dit gelezen 's nachts. Ik was toen wel niet zo goed meer wakker want ik had er al een behoorlijk aantal uur lezen op zitten. Maar ik zou hem die avond uithebben.
Door alle gebeurtenissen was ik aan het wenen. Ik weet niet goed waarom, blijdschap? Verdriet? Ik had geen flauw idee, maar ik was gewoon aan het wenen.
Ik voelde me blij, alsof er iets van me af was gevallen. Maar langs de andere kant ook verdrietig. Want dit was het laatste Harry Potterboek. En er zou er geen meer komen (volgens mij is die kans wel heel klein). Dit was het. Waar we allemaal naar uitkeken.
Een gevoel van voldaanheid.
De epiloog vond ik niet zo geslaagd. Maar nu vind ik dat hij er wel door kan.


-----------------------------------


