Moony




Deel 9.* De onvergetelijke Nimfershiff. 

Perkamentus legde zijn pen neer en keek verwachtingsvol naar de vrouw die tegenover hem was gaan zitten. 
De vrouw stak haar hand uit naar Perkamentus en zei: "De naam is Nicoleine Nimfershiff, ik had u een uil gestuurd over de baan Verweer tegen de Zwartekunsten, ik wilde graag proberen of het me bevalt." 
"Maar natuurlijk" Zei Perkamentus geintresseerd. "Heeft u enige ervaring?" 
"Natuurlijk, wat dacht u dan, anders kwam ik hier heus niet." Beet Nimfershiff hem toe en begon haar nagels te vijlen. 
"Nicoleine, ik neem aan dat je je taak serieus neemt." Antwoorde Perkamentus nu strenger. "Anders kunt u beter meteen vertrekken. 
Hij ging staan en liep naar het raam, met zijn rug naar Nimfershiff toe, en begon weer te praten. "U kunt over enkele dagen beginnen, uw gewaden worden naar uw kamer gebracht. U slaapt naast de kamer van Anderling, de lesroosters worden nog rondgedeeld, het lokaal wordt u vanzelf gewezen." 
Nicoleine Nimfershiff keek nog een keer naar Perkamentus en liep naar de deur, om die vervolgens te openen en de trap af te dalen. 
Perkamentus deed de deur achter haar dicht, nadat ze weg was en ging weer aan zijn bureau zitten. 
Harry en Ron keken elkaar stom verbaasd aan, nog steeds in het hoekje zittend. 
"Kom maar weer hoor, Professor Nimfershiff is weg." Zei Perkamentus met zijn kalme en warme stem. 
Harry ging weer op de stoel zitten voor het bureau.


-----------------------------------


