dracogirly




De eerste lessen gingen snel voorbij en voor ze het wist was het alweer tijd om te lunchen. Anne zag er erg tegen op omdat ze bang was dat Hermelien er weer over zou beginnen. Ze hoopte dat zij dat niet zou doen in het bijzijn van Harry en Ron.

Tot haar geluk hield Hermelien haar mond en Anne probeerde zoveel mogelijk met Harry en Ron te praten zodat ze niets tegen Hermelien hoefde te zeggen. Ze probeerde tijdens het eten niet teveel naar Draco te kijken, bang dat Hermelien er anders misschien achter zou komen wat er aan de hand was.

Na het eten liep ze samen met Harry, Ron en Hermelien naar de volgende les, toen ze ineens iemand vlak achter haar hoorde lopen. Ze draaide zich om en zag dat het Draco was. Hij gaf haar ongezien een briefje wat Anne snel aanpakte.

“Modderbloedje, had jij niet allang in je les moeten zijn?”
Hermelien draaide zich om net als Harry en Ron deden. Ze keken nu met zijn vieren naar Draco.
“Malfidus, houd toch je bek!”zei Harry.
“Oh, daar komt onze grote held Potter weer om alle modder- en halfbloedjes te verdedigen”, zei Draco met een hatelijk lachje.
Harry pakte zijn toverstok en stond klaar om hem aan te vallen, toen Hermelien zei:
“Harry, doe het niet, hij is het niet waard. Bovendien komen we hierdoor straks nog te laat in de les.”
Harry liet zijn toverstok weer wat zakken, maar keek nog steeds met een woedende blik naar Draco.
“Zo Potter, zegt dat modderbloedje ook al wat je allemaal wel en niet moet doen. En je luistert ook nog naar haar. ‘Harry Potter, vriend van alle modderbloedjes kan niet eens zijn eigen beslissingen nemen’,”zei Draco met een grijns. 
Anne zag dat Harry en Ron allebei moeite hadden om hun woede onder controle te houden. 

Ik weet het is niet veel maar beter dan niets. Ik had het deze week namelijk nogal druk. 


-----------------------------------


