MissHermiej




http://img413.imageshack.us/img413/7830/chriscastlewl1.jpg

Chris helpt Chels weer overeind nadat ze op elkaar gevallen waren. Hmm.. Dat is ook niet de eerste keer, trouwens. Maar daar denkt hij niet meer aan als Chels over licht begint.
Eeeeeer. Licht. Huh? Waar?
Verdwaasd draait Chris om zijn as. Boem. Au. Iets te snel. Een beetje draaierig springt hij weer overeind en kijkt nogmaals - maar dan voorzichtiger - om zich heen. Nee, er is niks te zien. En nu weet hij het zeker. Maar... Wat is er dan met Chels?
"Chels.... Waar zie jij dan ergens licht..?
Hij kijkt naar Chelsey die nogal vaagjes in de verte staat te staren, met een vreemde rode blos op haar gezicht.
"Chelsey, gaat alles wel goed met je?"
Bezorgd loopt Chris naar haar toe en legt hij zijn handen om haar gezicht. Nee hij gaat haar niet zoenen -.-'.
"Chels!", roept hij verschrikt uit. "Je gloeit helemaal, ik verbrand me haast! Je moet naar bed gekkie! Je hebt koorts!"
Chris tilt Chelsey, die nogal wankel staat en er - ondanks dat Chris haar nog steeds het mooiste meisje van de wereld vindt - nogal slecht uit ziet, op en draagt haar als een baby'tje naar het kasteel. Halverwege moet hij haar even neerleggen - zo getraind zijn zijn armspieren nu ook weer niet, en van het Bos naar de ziekenzaal is nog een behoorlijk eind. Terwijl hij zelf, ergens in één van de gangen, even weer op adem komt, kijkt hij naar Chelsey die slapjes tegen een muur aangeleund zit. 
"Hé Chels, wel wakker blijven hè... Zonder jou ben ik helemaal zo alleen!"


-----------------------------------


