Gwendolyn




Heé allemaal..!!
Dit verhaal gaat over 2 meisjes die op Zweinstein komen. Het is een verhaal over licht en donker. Ik schrijf dit verhaal samen met Ballerina Girl.. maar aangezien zij al een verhaal post, post ik alles. De 2 personages worden verdeeld over elkaar. Ik schrijf alles in het Rood en Ballerina Girl in het Oranje.
We hopen dat jullie het een leuk verhaal vinden..!!

Kusje..!! Gwendolyn & Ballerina Girl

proloog
Hoofdstuk 1
Hoofdstuk 2
hoofdstuk 3
hoofdstuk 4
hoofdstuk 5
hoofdstuk 6
hoofdstuk 7
hoofdstuk 8
hoofdstuk 9
hoofdstuk 10
hoofdstuk 11
hoofdstuk 12
hoofdstuk 13
hoofdstuk 14
hoofdstuk 15
hoofdstuk 16
hoofdstuk 17
hoofdstuk 18
hoofdstuk 19
hoofdstuk 20
hoofdstuk 21
hoofdstuk 22
hoofdstuk 23
hoofdstuk 24
hoofdstuk 25
hoofdstuk 26
hoofdstuk 27
hoofdstuk 28
hoofdstuk 29
hoofdstuk 30
hoofdstuk 31
hoofdstuk 32
hoofdstuk 33
hoofdstuk 34
hoofdstuk 35
hoofdstuk 36
hoofdstuk 37
hoofdstuk 38
hoofdstuk 39

Proloog:
Een propje ketste tegen Sarah’s voorhoofd aan en vervolgde zijn weg daarna naar de vloer. Ze lachte en schoot een propje terug naar Samara, haar beste vriendin. Samara dook weg en rende toen met volle vaart op haar af.
‘Ik krijg jou nog wel Sarahtje!!’, en ze gooide een hele verzameling propjes in Sarah’s topje.
Sarah probeerde Samara nog tegen te houden, maar het was al te laat. Alle propjes hadden hun weg gevonden door haar topje heen en kriebelde tegen haar huid.
‘Zal ik ze voor je eruit halen?’, vroeg Peter en hij knipperde even met zijn ogen.
‘Als je dat maar laat!!’, gilde Sarah en er kwam een rode blos op haar wangen. Stiekem vond de Peter al heel lang leuk, maar dat zou ze nooit toelaten midden in de klas. Snel haalde ze een paar propjes uit haar topje en lette er goed op of niemand ‘uitzicht’ had. Niet dat er wat te zien viel, ze was zo plat als een plat getrapt kauwgumpje. Daar baalde ze behoorlijk van en dat was nog een reden om Peter uit haar topje te houden.
De conciërge van het Griffoen College kwam binnen geschuifeld en keek nors door de klas. 
‘Nou stelletje etters, jullie hebben weer eens een leraar ziek gemaakt. Dus jullie hebben dit uur uitval. Blijf vooral op het terrein, want ik hou jullie scherp in de gaten’, hij wees van zijn ogen naar ons en liep toen weg.
Iedereen pakte snel zijn spullen en rende naar buiten, de warme middag lucht in. We ploften met onze groep op het grasveld en Sarah ging languit liggen. Ze genoot van de zonnestralen op haar huid en het zachte briesje maakte het een volmaakte zomer middag. Opeens schoof er een schaduw over haar gezicht en voelde ze een grassprietje kriebelen in haar neus. Ze schoot omhoog en merkte dat ze helemaal ‘begrast’ was. Overal, en dan ook letterlijk óveral, zat gras. Peter, Sarama, Jasmijn en Rick keken haar grijnzend aan. 
‘Wist je al dat er iets in je haar zat?’, proeste Jasmijn en ze wees naar een grote graspol die naast haar oor bungelde. Sarah pakte deze snel uit haar haar vandaan en stond op. Ze liep een rondje om de groep heen. Langs het grasveld liep een meisje niet veel ouder dan sarah zelf. Ze bekeek de groep met een blik die zowel jaloezie als minachting kon zijn. Sarah zag haar en keek even vreemd op. Het leek of er voor een kort ogenblik een koude wind opstak en de lucht een stuk minder blauw was. Maar het meisje liep door en Sarah bestede er eigenlijk weinig aandacht aan want het vreemde gevoel verdween zo snel als het gekomen was. Ze besloot toen dat Rick het slachttoffer werd. Ze sloop naar hem toe en propte de graspol in zijn t – shirt. Rick sprong op en keek Sarah dreigend aan. Toen zette hij het op het lopen en Sarah rende zo hard als ze kon weg. Op gegeven moment werd ze ingehaald en vielen ze met z’n tweeën op de grond. Lachend rolde ze over het gras.

Dat waren leuke tijden, dacht Sarah treurig. Was het nog maar net zoals toen, dan was mijn leven een stuk makkelijker en kon ik mijn vrienden gewoon blijven zien. Sarah keek naar de hutkoffer die op haar zwarte bed – bank lag. Er drongen tranen door tot haar ogen en er liep een druppel over haar wang. Waarom moest ze hier weg? Waarom was ze een heks?



-----------------------------------


