slytherin89




Heey ik dnek dat ik binnenkort stop emt het vehaal sinds dat ik ben begonnne met het verhaal heb ik maar 3 reacties gehad, en das minder natuurlijk.
maar ja hier de bijna laatste hoofdstuk.



Hoofdstuk 16.
(huize Wemel, Percy.)

Ik kon mijn hoofd niet bij mijn werk houden de laatste 3 weken.
Ik zat als maar aan Angel te denken, ik zie haar wel vaak genoeg maar toch zou ik elke dag bij haar willen zijn. Ik zie haar alleen als zij de kinderen brengt of als we iets gaan doen met de kinderen.
Ik wil heel graag bij haar zijn, maar ze zit nog met Draco.
Die is er 2 weken geleden van door gegaan en vertrokken naar schotland.
Angel is sinds kort werkzaam op Zweinstein, en ze is daar Schoolhoofd, wel een jonge maar Anderling en Perkamentus hadden beslist dat zij assistent schoolhoofd moest worden.
Dus had ze de baan aan genomen en woonde zij met de kinderen daar.
Ik zelf werkte op de ministerie van magie, onder de hoede van mijn vader.
Mijn vader werkte daar bij de afdeling van dreuzel dingen.
En ik zelf werkte als de assistent van de minister, niet met veel plezier maar het verdiende goed.
Ik zat vaak te denken over de tijd met Angel, vaak gelachen lol gemaakt. 
Zij had mijn leven compleet veranderd, zij liet me lachen in tijden wanneer het onmogelijk was.
En ga zo maar door, zij was en is nog steeds mijn ware liefde.


(Zweinstein, Angel.)

Ik zit op het moment te werken in mijn kantoor maar kan mijn hoofd er niet bij houden.
Ik zat als maar te denken aan Percy, ik zie hem vaak genoeg maar toch is het anders, ik zou hem graag elke dag willen zien. Naast hem wakker worden, mijn leven met hem delen.
Morgen was dan de huwelijks dag van Ginny en Harry, en er was veel te doen.
Oh ja Perkamentus had mij en Harry en Marcel onze ouders terug gewekt naar het leven.
Nu waren we voor altijd weer een familie, Marcel was super blij en zijn vader en moeder waren trots op hem.
Wat hij had gedaan in zijn 5de jaar en wat een moed hij had, en dat hij nu een geweldig lieve vriendin heeft. 
En vooral omdat hij tegen Voldemort heeft gevochten met mij en Harry, nog niet eens  1 maand geleden.
Toen was de val van Voldemort, en werd de tovenaars wereld verbeterd en vrijgemaakt van alle pijn en verliezen.
We waren eindelijk vrij van afgunst en commando’s van schuld en verdriet.
Daarvoor heb ik dit gedicht gemaakt.

Het leven stelt eisen,
Waaraan wij moeten voldoen.
Maar wanneer afgunst komt,
Zullen wij het negeren.

We voeren nu de commando’s uit,
Niet de eiser van het gehele.
Schuld, wordt lachen.
Schuld is verdwenen met de angst.

Verdriet, is geen zorgen meer,
Om het geen wat verloren is gegaan.
Vrijheid, zal geluk brengen,
In dit leven en de volgende.

Vrijheid aan de mensheid,
Geen schuld gevoelens,
Aan de doden die zijn gevallen.

Niemand zal ooit meer ons bevelen,
Om dingen te doen,
Wat wij niet willen.

Vrijheid zal komen,
Bij de mensen die zich eren,
Aan de gelukkigheid.

Verdriet en pijn en zorgen,
Zullen eens worden verborgen,
In het stukje land,
Waar de vrijheid is gekomen.


Wij zijn vrij gelukkig samen met onze vrienden en familie.
Ik mijn familie, de Wemels, Loena en haar vader, en marcel en Hermelien haar familie, vieren dit jaar samen kerst.
Ik Ginny en Hermelien zijn zenuwachtig voor morgen.
De dag zal snel komen, zeg ik tegen Ginny en dan is ze mijn zusje.
We werden met de minuten zenuwachtiger Ginny vooral maar ik ook.
Omdat ik Percy dan zou zien, en omdat Ginny vroeg of ik wou gaan zingen.

De dag van Ginny en Harry was al aan gebroken en het was 9 uur s ochtends en mevr Wemel was druk heen en weer met mijn moeder.
Ik hielp Ginny met haar jurk en Hermelien en ik hadden onze jurken al aan gedaan.
Mevr Wemel en mijn moeder vonden het ons geweldig en mooi staan.

Ik had een mooie elegante witte jurk aan en die had wat roze er bij.
Hermelien had een mooie rode jurk aan met roze er op.
En Ginny had ene ouderwetse jurk aan die bij de borstkas strak om haar heen gebonden zat.
Ze zag er geweldig mooi uit, en het was al tijd om naar beneden te gaan.
Ze hadden de tuin extra vergroot zodat iedereen van Zweinstein er ook bij kon.
De vrienden van Ginny mij en de rest natuurlijk en wat leraren en familie.

We liepen naar beneden en ik zat te denken wie mij naar het altaar zou brengen als Ginny haar getuige.
Toen ik de trap af was stond daar charlie klaar voor Hermelien en Percy klaar voor mij.
Ik haakte mijn arm in die van Percy en eerst ging Hermelien met charlie daarna ik met Percy.
En toen begon de echte muziek te draaien voor Ginny, en kwam ze er heel elegant aanlopen met mijn vader en meneer Wemel aan elke kant van haar.
Mijn moeder ik en Hermelien stonden klaar en Percy en Charlie en Ron ook.
Percy keek mij glimlachend aan en ik glimlachte terug, hij fluisterde zacht dat niemand hoorde de woorden. “Ik hou van je.”
Ik bloosde en zei “Ik ook van jou.”terug zodat niemand het hoorde.

De ceremonie was heel mooi, en Harry had zo’n geweldige speech en Ginny straalde de zaal vol met hoop vrede en liefde.
Toen was het tijd om de taart aan te snijden, en Harry en Ginny hielden elkaars hand vast en sneden de eerste stuk af.
En deelde toen het stukje taart, Ginny lachte bij het gezicht wat Harry trok.
De muziek begon zacht te spelen en er gingen mensen dansen, als eerste stapten.
Ginny en Harry op de dans vloer daarna onze ouders en ik zat aan het tafeltje aan de boterbier.
Naast mij zat Marcel die Loena bekeek, en keek mij eens raar aan.
“Marcel vraag haar gewoon ten dans, al doe je het verkeerd ze zal heus niet van je afwijken.”
Hij knikte en liep naar haar toe en ze keek blij op toen hij haar ten dans vroeg, en hier zat ik dan Angel Potter, zonder iemand.
Er kwam iemand aan lopen en het bleek Percy te zijn die me direct ten dans vroeg.
Ik glimlachte breed en nam zijn hand aan die hij naar mij uit stak.
Ik stond op en liep met hem mee naar de dans vloer, en keek rond.
Ik zag iedereen sierlijk en blij dansen met zijn of haar dans partner.


p.s. reacties heel graag welkom..
:D:D:D
naja anders stop ik er echt mee als nieman dnog reageerd of leest:O


-----------------------------------


