Kat




Mijn opa is gestorven toen ik twee was, maar soms komt die ene herinnering aan hem nog bij me op.

Hij nam me een keertje mee om frietjes te gaan halen en onderweg zat ik te zeuren dat ik in zijn nek wilde zitten. Hij pakte me op en zette me in zijn nek.
Ik herinner me nog dat ik die handen van hem heel groot vond.

Laats nog vertelde ik dat aan mijn moeder, want ik was er niet helemaal over uit of het nou echt gebeurd was of dat ik het verzon.
Mijn moeder vertelde me dat ze ons nog aan zag lopen: Ik bij mijn opa in de nek, zwaaiend met de tas frietjes en breed lachend van oor tot oor. :wink: 

Echt heerlijk, die herinnering.


-----------------------------------


