Mrs Charlie Weasley




Allereerst een klein bedankje voor de mensjes die mij een reactie gegeven hebben. Dat stel ik zeer op prijs. Voor degene die denken dat Charlie de Mistery Man is, die moet ik helaas teleurstellen want hij is het zeker niet. Wie het wel is,  blijf lezen dan kom je er vanzelf achter.

Hoofdstuk 3: 

Gauw sloeg ze de mantel om zich heen en deed voorzichtig de deur open.
“Goedemorgen,” zei een vrolijke stem.
Ze keek in het vriendelijke gezicht van Charlie, die haar lachend aankeek.
Opgelucht haalde ze adem.

Charlie was, sinds een paar jaar, haar collega op het ministerie.
Hij werkte op het departement van Magisch Transport van dieren, magische wezens en fabeldieren.  
Charlie had er bewust voor gekozen om 2 dagen per week in Londen te werken en de rest in het drakenreservaat in Roemenië.
Hij wilde graag wat dichterbij zijn ouders zijn en toen dit baantje vrijkwam was het een mooie kans.

Hermione vond het altijd leuk, als Charlie in Londen was en ook even bij haar langs kwam, voor een praatje of een kopje thee.
Na de breuk met Ron had hij haar heel goed opgevangen en ze waren goede vrienden geworden.

“Wat heb jij nu aan?” zei hij lachend.
Even keek ze hem schaapachtig aan, realiseerde zich ineens dat ze er belachelijk uit moest zien en werd vuurrood.
“Ik, ehhh, ehh, kom binnen,” stamelde ze terwijl ze een hoofd als een tomaat moest hebben, tenminste zo voelde het wel. Het liefste had ze ter plaatste in de grond willen verdwijnen. 
“Zal ik thee zetten, dan kun jij misschien iets anders aantrekken,”  zei hij grinnikend terwijl hij naar de keuken liep.
Blij met dit voorstel, knikte ze en rende snel de slaapkamer in.
Daaraan gekomen, pakte ze een spijkerbroek en trui uit de kast, controleerde deze of ze niet vuil en/of kapot waren en trok ze gauw aan.
Een blik in de spiegel vertelde dat haar haren weereens een grote suikerspin, compleet uit model, waren maar dat was op te lossen met een spreuk. “Hoera, lang leve de magie!!!”
Snel een spreuk over coupe ‘ik zit compleet, totaal in de war en wat je ook doet, je krijgt het toch niet voor elkaar want vandaag ben ik dwars, eigenwijs en weiger ik om recht en netjes in model te gaan zitten’ en Hermione was weer toonbaar voor de rest van de wereld.

Snel liep ze naar de woonkamer.
Algauw kwam Charlie met 2 dampende mokken thee de kamer binnen en niet veel later zaten ze met 2e op de bank.
Charlie begon het gesprek:” Hoe was het bal eigenlijk? Ik baalde er wel van.Het had mij leuk geleken om er naar toe te gaan maar ik moest, gisterenavond op het laatste moment, nog werken in Roemenië.“
“Ach, je hebt niet veel gemist,” antwoordde ze, met een lach om haar mond.
 Charlie haalde zijn schouders op. “Volgens mijn zusje had je een geheime aanbidder.”
Hermione verslikte zich en Charlie grijnsde.
“Hoe, hoe weet jij dat?” bracht ze moeizaam uit.
Toen ik vanmorgen in Het Nest kwam, was Ginny in de keuken tegen ma aan het praten. Jammer genoeg kon ik niet ongemerkt voorbij sluipen en zodra Gin me zag begon ze tegen mij te kwebbelen en ratelen. Pfffffft, ik had er al gauw genoeg van en ben uiteindelijk gevlucht, naar jou toe, in de hoop hier wat rust te vinden.”

Hermione moest lachen bij de gedachte, van een ratelende Ginny en een wanhopige Charlie, die weg probeerde te komen.

“Zit jij me nu ook nog uit te lachen?” jammerde Charlie, die onmogelijk zijn lach in kon houden en daardoor nog harder moest lachen.
Pas nadat hij uitgelachen was, zei hij: “maar even serieus, had mijn zusje gelijk of ziet ze dingen die er helemaal niet zijn, wat in Ginny’s geval ook niet zo heel vreemd is sinds ze verliefd is op Harry.”

Hermione was ook in de lach geschoten. Met een zakdoek veegde ze de tranen van haar wangen af en barste opnieuw in lachen uit.
Nadat ze beide nog een slok thee genomen hadden, zei ze: “Ja, er was iemand, een man denk ik, die vroeg me een paar keer ten dans en waar ook die mantel van is maar ik weet niet wie het is.Hij heeft namelijk zijn naam niet genoemd.” 
Een diepe zucht volgde en even staarde ze voor zich uit.

“En dat vind jij verschrikkelijk, jou kennende,” lachte Charlie sarcastisch.
“Ja, dat vind ik helemaal niet leuk,” zei ze vlug en fel. 
Iets feller dan eigelijk de bedoeling was.
Charlie keek haar aan en trok 1 wenkbrauw op.
Terwijl ze heel goed wist dat hij haar plaagde, kon ze het toch niet laten om te happen.
“Wij denken dat het Percy was,” zei ze bijna triomfantelijk.
“Wie is wij?” vroeg Charlie nieuwsgierig.
“Nou, Ginny, Jetske en ik”.
Even fronste Charlie zijn wenkbrauwen, alsof hij diep nadacht.
“Maar waarom denken jullie dat?” vroeg hij verbaasd. 
“Omdat hij goed kon dansen, groene ogen had, op het ministerie werkt, vrijgezel is en hoffelijk was,” antwoordde ze met een zucht.

Charlie grinnikte en zei:”Sorry dat ik jullie complot theorie in de war schop maar Perce heeft geen groene ogen.”
“Wat, wat bedoel je met Percy heeft geen groene ogen. Dat kan niet, ik bedoel, hij moet het zijn. Dat kan niet anders,” riep ze, bijna wanhopig.

Charlie lachte. “Nu klink je, alsof je het erg vindt dat het Perce niet is!! Bespeur ik daar soms interesse in mijn kleine broer? Bloeit er iets? Ik kan en wil wel bemiddelen voor je. Is helemaal geen probleem,” zei hij met een zeer grote grijns.
“Ook jij kunt te ver gaan, Charles Weasley!!!  Ik ken nog wel een paar goede vervloekingen die ik maar al te graag op jou uitprobeer,” zei ze uitdagend.  

Charlie genoot ervan om Hermione te plagen want ze kon, net als Ginny, altijd zo lekker fel reageren. 
Toch had hij met Ginny weleens een verkeerde aanvaring gehad en toen had ze hem inderdaad vervloekt, met als gevolg dat Charlie 3 dagen niet kon praten en alleen maar kon zingen. 
De andere hadden het schitterend gevonden, alleen Mrs. Weasley had, met haar handen
in haar zij, Ginny en Charlie vermanend toegesproken.

Zijn grijns werd nog groter en hij wist zeker dat hij haar makkelijk aan zou kunnen maar hij besloot om er nu maar niet meer mee door te gaan. 
In plaats daarvan, vroeg hij: “Heb je zin om mee te gaan naar Fred en George?”
Door Charlies plotselinge omschakeling, keek ze hem even verbaasd aan.”Bedoel je naar de shop of wat?”


-----------------------------------


