RemusWeerwolf




Nou, ik ben niet gelovig opgevoed. 
Ik ben wel gedoopt en ik ben katholiek (geloof ik :oops: )
Maar ik heb geen doopnamen en mijn ouders hebben me nooit een bepaald geloof opgedrongen. 

Ik hoefde ook nooit naar de kerk.
Maar een paar jaar geleden zei ik tegen mijn moeder dat ik toch wel eens naar de kerk wilden. Gewoon om eens te kijken wat het allemaal inhoudt. Dus toen zijn we naar de kerk gegaan en daar vond ik niet bepaald veel aan.

Op de basisschool kwam de pastoor weleens langs om verhalen te vertellen over het geloof. Van mijn ouders hoefde ik daar niet aan mee te doen en ik mocht dus achter in de klas spelletjes gaan doen. Maar die pastoor kon echt onwijs goed verhalen vertellen (Over David en Goliath en zo). En dus luisterde ik toch naar die verhalen, terwijl de rest van de klas (die wel moesten luisteren) bijna in slaap waren gevallen. Dat was wel altijd leuk, want de pastoor mocht mij volgens mij wel. We kwamen dan wel eens langs de kerk lopen en dan reed de pastoor net weg in zijn kleine rode autootje en dan toeterde hij en zwaaide hij met zo'n grote glimlach op zijn gezicht.

Ik denk wel eens na over het geloof en ik vind het ook interessant, maar ik neig niet echt een kant op. Ik probeer alles neutraal te zien. Ik ga niet, omdat ik katholiek ben, zeggen dat de islam niks voorstelt, ofzo.

Maar iedereen wordt tegenwoordig hetzelfde gezien, overal denkt men in hokjes. 
Als er een aanslag is, wordt meteen gezegd: O, dat zal wel weer een buitenlander zijn geweest.
Alsof wij Nederlanders allemaal heilige boontjes zijn, alsof wij allemaal hetzelfde zijn en op dezelfde manier denken.....


-----------------------------------


