Angel_17




http://img220.imageshack.us/img220/5379/dorianki8.jpg

Dorian maakte zich daar wel degelijk druk om maar was niet van plan dat te laten merken. "Dat is simpelweg geen optie"  mompelt hij. Stel je voor dat hij het inderdaad aan Cecillia of de bediendes zou geven. Die gedachte spookte al enkele weken door zijn hoofd, híj was de rechtmatige erfgenaam en dus had hij er recht op.

"Laten we gaan" stemt hij in en hij loopt richting de deur. Bij de deur aangekomen wacht hij lui tot de bediende de deur voor hem open houdt. Samen met Ruard, tenminste ik ga er vanuit dat hij meeloopt, loopt hij het grindpad op en pakt hij zijn wand. Met een plop verdwijnselt hij om niet veel later voor het huis van zijn vader te verschijnen. Wachtend op zijn zoon kijkt hij even naar het grote huis en hij trekt zijn neus even op als hij wat mensen bij de open deur ziet staan.


-----------------------------------


