~Cham~




Stuk 6
"Het is gelukkig niet zo heel erg diep ." zei Harry . 
Hij zat naast Parvati's bed .  
Het was inmiddels al twee uur (s'middags) . 
Ron en Hermelien waren gaan duiken met meneer en mevrouw Griffel en Cho had  inmiddels al een andere knappe (dreuzel) jongen aan de haak geslagen . 
"Nee, gelukkig niet nee." zei Parvati . 
Ze was een beetje opgelaten en Harry wist waarom ...  
"Wat eh-  waarom kregen Cho en jij eigenlijk ruzie ?" vroeg Harry voorzichtig .          
 Parvati rolde met haar ogen .  
 "Vanochtend vertelde ze me dat Hermelien Griffel een slechte invloed had op jouw en Ron en -mij . Maar ik sprak haar tegen en toen - toen kwam jij ook ter sprake , Harry . "    zei ze .      "Ze was bang om jouw kwijt te raken en geloofde nog steeds niet dat jij haar had gedumpt -" 
"Ik had haar helemaal niet gedumpt !" riep Harry vol ontzet uit .   "Ik bedoel- we hadden nooit wat moois gehad samen ."  
Parvati staarde hem fronsend aan . 
 "Weet je, Harry . Toen Ron en Hermelien hier waren vanochtend ... vroeg Hermelien of ik met haar en Ron en - en jouw -of ik met jullie wilde gaan duiken . Morgen zei ze , geloof ik ." zei ze opgelaten . 
Harry grijnsde . 
"Leuk idee . Wil je dat ?"    
 "Ja, heel graag ."  
Harry lachte .
 "Ga je dan nu met me mee ? Dan gaan we even een rondje wandelen op het schip ..." zei  hij .  
Parvati glimlachte . "Ja hoor, Harry." 

Harry schoof het gordijn opzij en begon zich (expres)  luidruchtig aan te kleden .
 Ron kreunde en ging onmiddelijk rechtop zitten . 
"Harry, schei eens even uit, zeg ." mompelde hij . 
Harry lachte en Ron raakte nu echt geirriteerd . 
"Oke- Oke - jij je zin . Ik sta al op !"      
Harry liep de kamer uit en ging het dek op . 
Het was best wel fris zo vroeg in de ochtend . Hij trok z'n donker blauwe vest aan . 
Dit is beter !  
Hij wilde net een stapje verder zetten toen hij Cho zag . 
Ze stond daar ... Op het dek, hand in hand met een blonde jongen . 
Ze keken diep in elkaars ogen . 
Harry kon het niet langer aan zien en ging toen naar het restaurant . Daar zag hij Hermelien zitten aan hun vaste tafeltje, met een grote kop thee . 
Ze zag hem en zwaaide . 
"Heb je er vandaag zin in ?" vroeg ze meteen .    
"Ja !" zei Harry enthousiast .
 Hij begreep onmiddelijk  wat Hermelien bedoelde . 
Ze zouden vandaag gaan duiken ...met Parvati ... 
Om een een of andere reden voelde Harry zich compleet zelfverzekerd . Hij was blij , blij dat hij ging duiken ... met Parvati ...   
"Harry ?"  Hermelien keek hem bezorgd aan .  "Harry - Gaat alles wel goed met je ?"               
 "Ja, alles eh- prima ." antwoordde Harry .  
Hermelien was blijkbaar nog steeds niet gerustgesteld . 
"Ik vroeg je wat -Harry ." zei ze . 
Harry voelde dat hij rood werd . Was het dan echt zo opvallend geweest ? 
 "Eh- sorry , maar wat vroeg je nou precies ?"  
Hermelien zuchtte . 
"Ik vroeg hoe laat we zouden gaan duiken . " zei ze ongeduldig . "Ik bedoel- we zijn om half een eh - bij de bestemming waar we gaan duiken . Echt in zee bedoel ik, he ? Heb je dat ooit wel eens gedaan ?"  vroeg ze .
 Harry schudde beschaamd z'n hoofd . 
Hermelien haalde haar schouders op . 
"Ik eigenlijk ook nooit . Maar er gaan begeleiders mee ." zei ze . 
Harry knikte . 
Op dat moment kwamen meneer en mevrouw Griffel het restaurant binnen . 
"Goedemorgen, Harry en Hermelien !  ." zeiden ze .        
"Goedemorgen ." zeiden Harry en Hermelien in koor . 
 "Zal ik maar eens eten gaan halen ?" vroeg mevrouw Griffel . 
"Ja, hoor . Ik rammel !" zei Hermelien .
 Ron schoof bij ze aan . "Goedemorgen allemaal !" zei hij .  "Dag, Hermelientje ." en hij plantte een zoen op haar wang . 
Meneer Griffel keek er even naar en wendde zich toen tot Harry .                                  
"Zeg, Harry ?" begon hij . 
Harry keek hem aan . 
"Bevalt je vakantie op een Cruiseschip je een beetje ?" vroeg hij . 
 "Ja! Zeker weten !" zei Harry gretig . 
Hij meende het echt .
 Dit was een geweldige tijd .. een geweldige ervaring om z'n gevoelens en krachten te ontdekken ...  
"Dat is dan mooi ." zei meneer Griffel en hij glimlachte .  "Ik had gehoord dat jullie vanmiddag gaan duiken ?" vroeg hij aan Harry die knikte .
 "Dat klopt . Het is toch wel met profesionele begeleiders , he ?"

Harry en Parvati waren nog op de boot .
 Ron en Hermelien waren de zee al in gegaan .
 "Kom, wij gaan ook !" zei Harry . 
Hij pakte Parvati's hand . 
Ze staarden elkaar even aan en sprongen toen het water in ... zonder begeleiders ...  
 Wat Harry zag kon hij niet geloven . 
Onder water was het leven echt gewoon te mooi om waar te zijn ! Kleurrijke vissen , glanzende planten ... Hij keek om zich heen en zag Parvati nergens ........   
Harry kwam ging boven water en deed z'n   'helm'  en duikbril af .
 Hij tuurde nogmaals om zich heen , maar nu dan boven water . 
 Iemand begon in paniek te gillen .
"Help !"  
 Harry zag een paar meter verderop een wanhopige, spetterende Parvati . 
Hij zwom naar haar toe . 
Harry greep haar bij haar schouders . 
"Gaat alles goed met je ?" vroeg hij . 
Parvati's ogen begonnen zich te vullen met tranen .
"Ik - ik ben zo bang , Harry ! " 
en ze sloeg haar armen om z'n hals .   
"Vissen zijn best griezelig, he ?" fluisterde ze .    
 "Ja, in zee zijn er zelfs giftige vissen . Maar hier valt het allemaal nog wel mee ." zei Harry . 
Hij had Parvati nog altijd even stevig vast en zij legde haar hoofd op z'n rechter schouder .  
"Je hoeft echt niet bang te zijn, Parvati ." stelde Harry haar gerust . 
 "Ik ben bij je - stil maar -" 
...

Stuk 7
Parvati liet hem los en keek hem aan diep in zijn ogen . 
Maar Harry had haar nog altijd vast bij haar schouders . 
Voorzichtig bogen ze automatisch naar elkaar toe en raaktten elkaars lippen aan . 
Ze sloten hun ogen .  
Harry voelde haar zoete lippen, hij verdronk in haar geur ....
Zijn handen gleden over haar rug ...
hij wist niet waarom hij dat deed .
 Plotseling liet Harry haar abrupt los . 
"Ik denk dat we dat maar niet moeten doen ." fluisterde hij tegen een terleurgestelde Parvati .  "Ik- ik bedoel- het spijt me . Maar ik heb nooit gedacht -" 
 Harry staarde opgelaten naar het schip . 
Parvati sloeg haar ogen neer .  
"Ik ben al heel erg lang verliefd op je ." zei ze .  "Ik kon gewoon de verleiding niet weerstaan --" zei ze met een flauwe glimlach .  
Dat had Cho ook gezegd een paar weken terug ... dacht Harry .  "Sorry , maar ik kon de verleiding gewoon niet weerstaan ." had ze gezegd .....   
"Ben ik dan zo erg onweerstaanbaar ?" plaagde Harry haar . 
Parvati werd rood .  
"Soms wel ." zei ze . 
Maar Harry werd weer serieus . 
"Ik meen het,Parvati - Het - Het spijt me ." 
hij zwom weg en klom het schip op . 
Hij had nergens meer zin in ... hij moest Ron en Hermelien spreken !

"HARRY !" riep Hermelien . 
Zij en Ron renden naar hem toe . "
We dachten dat je wel wat langer bleef duiken ." zei ze .  
"Was het dan niet zo spannend tussen jullie onder water ?" vroeg Ron pesterig . 
Harry gaf hem een por . 
"Je weet dat ik haar als een gewone vriendin zie ." zei hij . 
Ron lachte . 
 "Ik moet jullie wat vertellen-" begon Harry .  
Ze liepen met z'n drieen naar hun dek en keken uit over de zee . 
"Ik- ik voel me er heel erg rot over -" stamelde Harry . 
 Ron en Hermelien keken hem niet-begrijpend aan . 
"Ik -eh -er was net iets gebeurd ." fluisterde Harry . 
Ron wachtte gespannen af, maar Hermelien wist duidelijk wat er ging komen . 
"Hadden jullie gezoend?" vroeg ze . 
Harry wist niet wat hij moest zeggen .
 Hij was al eens eerder in zo'n situatie beland ... vorig jaar op Zweinstein in de leerlingen kamer ...over Cho ... 
 Harry keek naar Ron, die dezelfde gelaatsuitdrukking had als van toen . Harry keek naar Hermelien die hem fronsend aan keek . 
Ze wachtten allebei af ... 
"Ja ." antwoordde Harry opgelaten . 
 Ron grijnsde .
 "Maar - Maar het was geen eh - echte zoen . Ik bedoel - " 
Harry sloeg zijn ogen neer .    
"Met Cho was dat meer eh-  Met Parvati voelde het anders ... het voelde- goed ." vertelde  hij .
 Ron gniffelde .
 Maar na een blik van Hermelien sloeg hij zijn ogen ten hemel .  
"Ik snap wat je bedoeld, Harry ." zei Hermelien .  "Maarre ... waar wilde je voornamelijk over praten ?" vroeg ze (nog steeds met een lichte frons ) . 
Harry slikte . 
Het was moeilijk .....
Maar Ron en Hermelien kon hij vertrouwen .   
"En toen - had ik het onderbroken ." besloot hij zacht .   
 "Hoe bedoel je ?" vroeg Ron .  
"Ik snap wat je bedoeld, Harry ." zei Hermelien weer , met een blik op Ron . "Maar waarom deed je dat ? Voelde je niets voor haar ? Of was je gewoon bang omdat het Parvati was ?"  vroeg ze .   
Harry dacht na .
 Waarom deed hij dat ? Waarom ???  plotseling wist hij het . 
"Omdat ik nog steeds wat voel voor Cho ." zei hij .  "Het zou niet eerlijk zijn ."  
Ron en Hermelien staarden hem allebei aan met opgetrokken wenkbrouwen . 
 "Echt ?" vroeg Ron . 
 "Echt ." antwoordde  Harry gedecideerd .  
Hermelien zuchtte .
 "In dat geval kunnen wij je niet helpen, Harry . Ik bedoel- ik kan je hiermee niet helpen ." zei ze .
 Ze stond op en liep weg .  
Harry voelde de wind door zijn haren gaan..... 
Hij staarde over de blauwe zee . 
Hij staarde naar de horizon .  Had Hermelien gelijk ? Moest hij dit zelf oplossen ?    
Ron zuchtte en liep toen  achter Hermelien aan .
 Ja .  besloot Harry verdrietig . Hij moest dit helemaal alleen oplossen .....Dan had hij ook nog dat probleem met Lucius Malfidus... Hij moest dit werkelijk alleen oplossen ......

Ik hoop dat jullie het nog steeds leuk vinden,hoor. Eigenlijk heb ik dit verhaal al bijna helemaal af... maar ik probeer gewoon elke dag een beetje te posten. En het word heus wel wat spannender... dit laatste stuk verraad veel wat er verder zal gaan gebeuren .:P dus lees maar goed. 
-xxx-   
~Cham~


-----------------------------------


