duffie




I so love you guys!
Deze is een ode to Anna! xD :')
En de volgende stukjes ook. Yaar. Niet beginnen crucioën *cries*
Jullie mogen hem allemaal om te beurten hebben. Deal? xD
Thanks to:

Nicole1991, 
MuisS, 
jilly-Ann, 
Anaaa, 
StrongestWizard,
Miss_Sweet,
Yara (whatever your nick is) 
en Slytherin 89. 

Oh ja en volgende keer wordt hij langer! Promise!

Love you all!
x
Kell
-__________________________________________________________-

Hoofdstuk 33: Een liefdesdrankje hier, een paar oogballen daar.
~~Lily~~

Kwaad en gefrustreerd liep ik door de gangen. Hoe kon hij dat nou doen?! Mij aanvallen! Hoe durfde hij? Ik voelde een paar tranen opkomen, maar zo koppig als ik was, dwong ik ze terug. Verblind door mijn woede op James botste ik tegen iets massiefs. Vloekend viel ik op de grond. “Kan je niet uitkijken waar je loopt?”
“Kan jij eens niet wat vriendelijker zijn? Of heb je, je tijd van de maand?” vroeg een persoon die vrolijk overeind krabbelde. Zuchtend volgde ik haar voorbeeld. Fijn. Net wat ik nodig had. Een hyperkip. Ik keek het meisje met blonde pijpenkrullen sceptisch aan. Wat moest zij nou weer? Kon niemand me even gewoon met rust laten? Lekker alleen met mijn gedachten. Hmm. Dat klonk goed.
“Nee. Ik heb mijn tijd van de maand niet,” zei ik geërgerd.
“Keep on smiling, joh.” Ik fakete een glimlach, voordat ik snel doorliep. Ik hoopte dat dat meisje me eindelijk met rust ging laten, maar daar dacht zij blijkbaar anders over. Vrolijk kwam ze naast me lopen.
“Zit je iets dwars?” vroeg ze opgewekt, me onderzoekend aan kijkend.
“Ik ga mijn problemen dus niet met een vreemde bespreken,” zuchtte ik vermoeid. 
“Aha. Dus oftewel is die Volde-dingens je vader of is er een jongen. Vertel maar aan tante Anna hoor. Daar zijn tantes voor…” Ik glimlachte en voor ik het wist biechtte ik alles op. Ik had geen idee waarom. Maar ik voelde me bij die Anna gewoon op mijn gemak. Toen ik was uitgepraat keek Anna me met lege ogen aan.
“Dus jij bent vrienden met Sirius Zwarts?” vroeg ze kalm. Ik trok een wenkbrauw op. 
“Zo ongeveer…” zei ik, terwijl ik mijn hoofd schuin hield. Had ze maar geluisterd tot mijn vierde zin? Jezus. Ik had er meer dan honderd gebruikt!
“Aha. Is hij echt zo -euh… Hoe ga ik dit onder woorden brengen?- goed?” Ik barstte in lachen uit.
“Daarvoor ben je aan het verkeerde adres, lieverd.” grijnsde ik. Ze keek me eerst even verbaasd aan, voordat ze ook begon te lachen en ze vrolijk met me verder wandelde door het kasteel.
“Vertel me eens verder over James. Hij heeft je dus vervloekt? Eikel!” mompelde ze geërgerd. Ik grijnsde en vertelde rustig verder, terwijl ik de kleine scheldwoordjes die uit Anna’s mond  kwamen negeerde. 
“Zal ik hem eens goed aanpakken?” vroeg Anna met een strenge stem. Ik schudde mijn hoofd half glimlachend. 
“Nee. Houd jezelf er maar buiten.” Anna trok een wenkbrauw op.
“Dan ken je me niet zo goed, liefie. Ik ben zó gebuisd in me niet moeien.” Ik grinnikte. “Zie je wel dat ik geslaagd hoorde te zijn voor opvrolijkheden?” Ik schudde mijn hoofd.
“Maf kind.”
“Hela!”
“Wat?”
“Let op je woorden, jonge dame!”
“Ja, mams.”
“Tut tut! Blaffen tegen het baasje?”
“Zou niet durven…”
“Houden zo!”
“Lily?” We keken beiden opzij en zagen Jess er staan met een doodserieus gezicht. 
“Ja?” vroeg ik verward. Jess gebaarde dat ze me even onder vier ogen moest spreken en ik glimlachte naar Anna voordat ik Jess even volgde.
“We weten wat er mis is met James…” zuchtte ze zacht.
“Buiten die vijzen die hij kwijt is?”
“Hij heeft een drankje op, Lils.”
“Dat is nog geen excuus!”
“Lily… Remus gaat hem morgen een tegen drankje geven.”
“Morgen pas?!”
“Ja.”
“Waarom niet nu? Dan kan ik hem de huid eens goed vol schelden!” riep ik kwaad.
“Wees een beetje redelijk. Lily. Hij weet niet wat hij doet…”
“Hij gooide me tegen een muur!”
“Nou hij… HIJ DEED WAT?” riep Jess opeens ook kwaad. “Dat had Zwarts niet vermeld!”
“KEN JIJ ZWARTS OOK?!” vroeg Anna hyperend. Jess en ik draaiden traag ons hoofd om, voordat we grijnsden en ons gesprek verder zetten.
“Ja.” zei ik kalm.
“SCHELD HEM DE HUID VOL!” zei Jess weer bij haar o zo vrolijke zelf wederkerend.
“Wil ik doen, maar ik moet redelijk zijn. Weet je nog?”
“Vergeet dat redelijk zijn, schat! Hij verdient het!” Ik snoof.
“Hij verdient míj niet,” zei ik, terwijl ik mijn armen kruiste. Jess knikte.
“Groot gelijk.” Ik liet mijn hersenen even opwarmen. James onder de invloed van een liefdesdrank? Hoe kwam hij daar nu weer aan? Ik zuchtte gefrustreerd. Ik draai dat kind met haar veel te grote kont nog eens de nek om.  Hij was verdorie van mij! Ik vernauwde mijn ogen, voordat ik mijn toverstok pakte en een stap richting het kasteel zette. Waar was ik nu weer mee bezig? Wraakplannen hielpen niet… Ze zorgden er alleen maar voor dat je jezelf beter voelde en dat je een hoop strafwerk kreeg. Hmm. Was het dat wel waard?
“Lily?” vroeg Jess traag, terwijl ze Anna even wenkte. “En jij bent?”
“Anna.”
“Maar één naam?”
“Is er nog altijd één meer dan jij.” zei ze vrolijk.
“Jessica.”
“Aangenaam.”
“Hetzelfde.”
“Even tussen ons. Volgens mij heeft Lily zo een aspirientje nodig…” Jess knikte instemmend. 
“Breek je hoofd er niet over, Lils…”
“Mijn hoofd er niet over breken?” herhaalde ik ontzet. “Mijn vriendje is onder de invloed van een liefdesdrank… Waardoor hij verliefd is op een kreng.” Ik hoorde Jess even zuchten.
“Laten we terug naar binnen gaan.”
“Ja. Zodat ik zijn ogen uit kan krabben,” mompelde ik binnensmonds. Jess besloot dat te negeren en wendde zich weer tot Anna.
“Ik denk niet dat je in Griffoendor zit?” vroeg ze nieuwsgierig.
“Nee,” grinnikte Anna vrolijk. “Ik ben een op en top Ravenklauwertje!” 
“Geweldig! Jij wordt vast geweldige vriendinnen met Ann.”
“Nee… Ik heet Anna. A.N.N.A.” Jess trok een wenkbrauw op.
“Maar je zou geweldige vriendinnen kunnen worden met Ann. A.N.N.”
“Wie is A.N.N.?” 
“Een vriendin,” antwoordde Jessica luchtig.
“Goed. STEL ME AAN HAAR VOOR!” zei ze hyperactief, terwijl ze vrolijk rondjes begon te draaien en zo richting het kasteel verder draaide. Ik knipperde met mijn ogen toen Jess haar al huppelend volgde. Ben ik de enige normale student hier? 
“Vergeet je ADHD pilletjes niet!” riep ik hen na.
“Geen probleem!” riepen ze in koor vrolijk terug. Ik schudde mijn hoofd. Ja. Volgens mij was ik ook echt de enige normale student hier…


-----------------------------------


