miss louise




‘Harry?’
De teleurstelling droop van Hermeliens stem.
 	‘Wat doe jij hier?’ vroeg Harry verbouwereerd.
 	‘Wat doe jij hier?’ vroeg Hermelien net zo verbouwereerd terug.
 	‘Ik?’ zei Harry achteloos. ‘Ik ben hier om het huis te ontruimen.’
Plotseling duizelde het Hermelien. Het huis ontruimen? Waar sloeg dat nou weer op?
 	‘Wat?’ zei Hermelien verward. ‘Hoezo dat? Waarom moet het ontruimd worden?’
 	‘Je kwam voor Draco toch?’ zei Harry resoluut.
Hermelien vond dat maar een overbodige vraag. Ze ging heus niet naar het Grimboudplein om Harry op te zoeken, terwijl hij haar de laatste weken helemaal niet meer had gesproken. En wat had Harry hier nou eigenlijk te zoeken? Draco dook hier toch onder?
 	‘Ja, wie anders?’ zei Hermelien bits.
 	‘Nou…’ begon Harry een beetje opgelaten. ‘Hermelien, Draco is naar een andere plek gegaan.’
Ongelovig staarde ze Harry aan. Maakte hij een grapje?
 	‘Naar een andere – klets niet uit je nek!’ zei Hermelien gepikeerd.
 	‘Ik spreek de waarheid!’ riep Harry uit.
 	‘Ga opzij!’ snauwde Hermelien. ‘Ik wil Draco nu zien!’
 	‘Dat kan niet,’ zei Harry koppig.
 	‘Waarom in Merlijns naam niet!’
 	‘Omdat hij weg is.’
Hermelien begon nu echt kwaad te worden. Harry nam haar gewoon in de maling, dat was duidelijk. Maar inplaats van te gaan schreeuwen probeerde ze rustig te blijven.
 	‘Harry, ik zeg het nu één keer: het is over met deze grap goed? Zeg me waar hij is.’
 	‘Goed! Ik zal het je zeggen!’ zei Harry, duidelijk boos omdat Hermelien hem niet geloofde. ‘Perkamentus heeft hem vanochtend opdracht gegeven om naar een Dreuzelhuis te verkassen en onder een schuilnaam te gaan leven!’
 	‘Wat? Is hij naar een ander huis? Waar! Ik ga er meteen heen!’ zei Hermelien opgewonden. 
 	‘Dat – is niet de bedoeling,’ zei Harry ontwijkend.
 	‘Harry, dit wordt nu echt vervelend!’ zei Hermelien geërgerd.
 	‘Perkamentus heeft gezegd dat wij niet mochten weten waar hij heen ging! Voor zijn veiligheid, en voor onze veiligheid!’ zei Harry.
 	‘Dat slaat nergens op! Denkt Perkamentus nou echt dat contact tussen mij en Draco ons in gevaar kan brengen?’ riep Hermelien uit.
 	‘Blijkbaar wel,’ zei Harry verhit.
Verbijsterd staarde Hermelien hem aan. Was dit nou haar vriend? In het begin stemde hij de relatie juist toe, en nu…
 	‘Hermelien,’ zei Harry voorzichtig. ‘Kunnen we gewoon weer vrienden zijn?’
 	‘Nee!’ zei Hermelien zo hard dat Harry er van schrok. ‘Eerst wil ik weten waarom Draco of Perkamentus of jij dat niet aan mij verteld heeft!’
 	‘Draco hoorde het vanochtend pas, Perkamentus had het te druk en ik heb je de laatste tijd helemaal niet gezien of gesproken,’ somde Harry op.
 	‘Maar dat komt omdat jij niet meer met mij wilde praten,’ zei Hermelien verveeld.
 	‘Dat is niet waar!’ protesteerde Harry, maar Hermelien schudde haar hoofd.
 	‘Laat me alleen, Harry,’ zei Hermelien, en ze keerde hem de rug toe.
Als verblind liep ze het Grimboudplein uit, en liet een gekwetste Harry achter. Ze stak zonder aandacht te schenken aan de auto’s een drukke weg over, en een automobilist toeterde nog boos omdat ze helemaal niet had opgelet. Langzaam drong het tot haar door: als het aan Perkamentus lag, zou ze Draco nooit meer zien.


-----------------------------------


