Bernou




People!

Okay, ik heb het nu wél echt besloten. Mijn verhaal gaat stoppen. Mijn inspiratie raakt totaal op en ik denk dat hierna alleen de epiloog nog gaat komen. Mijn verhaal is binnenkort gedaan ^^ 
Ik wil jullie toch nog van een hoofdstuk laten genieten nu, de laatste in dit geval. Ik hoop dat jullie het hoofdstuk een beetje leuk vinden ^^ 
Bedankt aan de volgende mensen; 
christine_daae 
_hp-gek_ 
fairy_princess 
slytherin89 
Addiie 
Emily x 
Magical 
1991nicole 
TheNoble&AncientLineB 
Kirsterxx
En uit het reageertopic; 
Myrthe

Veel leesplezier! 

Liefs, Bernou

Hoofdstuk 25

Ik keek Percy verbaasd aan en ik voelde hoe de tranen in mijn ogen sprongen. Had hij dit nu echt tegen me gezegd? Had hij dit nu echt gezegd? 
Ik merkte dat de eerste traan over mijn wang rolde en ik draaide me om, om vervolgens weg te rennen. Net toen ik weg wilde rennen, voelde ik een hand op mijn schouder, maar ik weigerde me om te draaien.
“Mara?” hoorde ik Percy wanhopig vragen, maar ik bleef koppig de andere kant op kijken. No way dat ik hem aan ging kijken nadat hij zoiets gezegd had!
“Het spijt me” mompelde hij en ik merkte dat hij moeite had om zijn tranen te bedwingen. 
“Waarom zei je dat?” zei ik, bijna onverstaanbaar door mijn tranen, maar toch een beetje met een kwade ondertoon. Ik sloeg mijn handen kwaad over elkaar en ik schudde zijn hand van mijn schouder. Even had ik het gevoel dat Pete achter me stond waar ik zo kwaad op was. Waarom? Ik heb geen idee, waarschijnlijk vond ik Percy een beetje op Pete lijken ofzoiets.
“Ik…Ik weet het niet” stotterde Percy bijna onhoorbaar en zonder er verder nog bij na te denken draaide ik me naar hem om. Ik zag hoe een kleine traan over zijn wang rolde en hoe hij waterig naar me probeerde te glimlachen. Ik hield van hem, maar hield hij eigenlijk nog wel van mij? Even vroeg ik het me af, maar toen hij weer een hand op mijn schouder legde, wist ik het zeker. Penelope had gewonnen. 




-----------------------------------


