Olivier




http://img391.imageshack.us/img391/8316/will9wy.jpg

Met een verstart gezicht kijkt hij naar Grace wanneer zei zijn touwen losmaakt en doodleuk zegt dat hij kan vertrekken. Ze wilde hem weer eens testen. Eerst zeggen dat ze kunnen doen wat ze willen met Aisha en dan tegen hem zeggen dat hij kon gaan.

Even dacht hij na wat hij zou doen. Opnieuw toegeven aan de gemene spelletjes die Grace met hem speelde of niet? Met pijn in zijn hard, denkend aan Aisha, besloot hij om het niet te doen. Hij had zichzelf voorgehouden om Grace dat plezier niet meer te gunnen en nu was het tijd om dat dan ook echt niet meer te doen.

Hij draaide zich om, zijn rug naar Grace toe, en liep naar de deur. Half en half verwachtte hij een spreuk van Grace, maar tot nu toe was er niets te horen. Stap voor stap liep hij rustig naar de deur. Hopend dat Aisha sterk genoeg was en het vol kon houden tot hij hulp had gehaald.

http://img151.imageshack.us/img151/4001/mike5ke.jpg

Hij staat een beetje om zich heen te kijken als Lana zich ineens naar hem wendt en hem zo ongeveer smeekt haar naar huis te brengen.
Een beetje verbijsterd kijkt hij haar aan.

"Natuurlijk wil ik je naar huis brengen," probeert hij Lana te verzekeren. "Na dit alles ga ik natuurlijk met je mee!" 

Dan ziet hij net als de anderen rookwolken. "Ooh, nee, brand!" 
Vloekend kijkt Mike om zich heen. Hield het dan nooit eens een keer op met al die ellende?

"Het komt uit de richting van de Volbloedwijk! Snel we moeten erheen!" schreeuwt hij tegen de anderen.

http://img350.imageshack.us/img350/431/olivier24bd.jpg

Nadat ze terug zijn geland in Sado probeert hij zo onopvallend mogelijk weg te lopen, weg van de andere bewoners, weg van alle ellende. Hij wilde alleen zijn, alleen met zijn gedachten.

Hij loopt richting de Volbloedwijk zonder om zich heen te kijken en voor hij het zelf in de gaten heeft staat hij voor Sarah's huis. Het huis waar hij de afgelopen tijd heeft gewoond. Een steek van pijn gaat door zijn hart. 

Olivier wist niet of hij het nog wel kon verdragen om in dit huis te wonen nu Sarah er niet meer was. En hij wist ook niet of Mike dat nog wel zou toelaten. 

Zuchtend besluit hij om te vertrekken, nu Sarah er niet meer was was er geen reden meer om in Sado te blijven. Zijn koffers had hij nog niet uitgepakt dus hij kon binnen een paar minuten vertrekken.

Hij loopt naar de voordeur, spreekt de spreuk uit die Sarah hem had geleerd om haar deur te openen...maar er gebeurde niets. De deur ging niet open. Hij vloekte en schopte tegen de deur, iets wat hem alleen maar aan een pijnlijke voet hielp. Het huis was afgesloten.


-----------------------------------


