Bernou




People!

Oh, ik heb allemaal lieve reacties gekregen en ik ben er ontzettend blij mee ^^ 
Ik wil jullie bedanken door hoofdstuk 15 te posten ^^ Ik hoop dat jullie het iets vinden, want ik ga het niet meer veranderen christine_daae 
_hp-gek_ 
fairy_princess 
slytherin89 
Addiie 
Emily x 
Magical 
1991nicole
En uit het reageertopic; 
Myrthe 
Kirstenxx 

Veel leesplezier iedereen!

Liefs, Bernou

Hoofdstuk 15

Ik besefte na een tijdje pas dat ik Percy omhelsde en het beste was nog dat hij mij óók omhelsde. Ik voelde me goed nu hij me zo vasthield, alleen, tot mijn spijt, liet hij me al snel weer los. 
“Graag gedaan hoor” glimlachte hij. Ik voelde hoe achter ons een aantal ogen in mijn rug prikten en zag dat Percy zijn ogen groter werden en een angstige uitdrukking kregen.
“Wat is-“ wilde ik vragen, maar toen begon ik het al door te krijgen. 
“Ik zei het toch!” gilde iemand en ik draaide me met een ruk om. Tja, dit had ik kunnen verwachten. Penelope moest bewijs hebben dat ik en Percy een relatie zouden hebben, maar dit is toch geen bewijs. Ik bedoel, vrienden omhelzen elkaar ook en daarbij hadden we niet eens een relatie. 
“Bedankt voor de tip Fred en George” riep ze naar de tweeling, die achter in de groep mensen stond. Ik zag hoe Fred en George wegdoken achter de mensen en ik hoorde hoe ze begonnen te lachen. 
Right, nu dacht iedereen dus dat ik een relatie had met Percy, wat dus niet waar was. 
Ik zag hoe Penelope met grote passen en een kwade blik naar Percy toe liep. Ze duwde mij ruw opzij, waardoor ik op een bed viel. Ik zag hoe ze haar hoofd ophief en, ik weet niet waarom ze het deed, maar ze spuugde recht in het gezicht van Percy. Het vreemde was, dat Percy zich er niks van aan trok, hij bleef gewoon rustig! Ik snapte niet hoe hij rustig kon blijven, ze spuugde in zijn gezicht! Ik zou echt al helemaal geflipt zijn, misschien had ik wel terug gespuugd of- Ik stopte abrupt met denken toen Percy begon te praten.
“Penelope” begon hij, maar Penelope leek niet te luisteren.
”Jij!” begon ze kwaad, terwijl ze het puntje van haar vinger onder zijn neus duwde. 
“Jij moet eens ophouden met deze stomme smoezen te bedenken. Ik hield van je Percy, ik hield van je!” Na deze woorden gezegd te hebben beende ze de ziekenzaal uit. Al snel volgde de rest van de leerlingen. Toen ik in de deuropening niemand meer zag staan, behalve Fred en George, beende ik kwaad naar ze toe. Percy was onderhand op het bed gezakt en had verbaasd naar de weglopende Penelope gestaard. Aan zijn gezicht te zien, voelde hij zich erg rot. 
“Jullie!” zei ik kwaad, toen ik ze bij de ziekenzaal had weggetrokken. “Jullie hebben hier voor gezorgd. Ik weet het gewoon” Fred en George begon te lachen. 
“That’s right” zei de tweeling in koor. Okay, ik had nu het gevoel dat ik ieder moment kon ontploffen. Ik vond het fijn dat iedereen dacht dat ik een relatie had met Percy, maar het feit dat ze Percy zo gekwetst hadden, maakte me kwaad. Het leek dat Fred en George nu pas doorkregen wat ze eigenlijk aangericht hadden, want hun blik veranderde al gauw naar bezorgd.
“Is het zo erg?” vroeg Fred voorzichtig. Ik knikte langzaam.
“Ik zou jullie excuses maar maken en vertellen wat er precies gebeurd is” mompelde ik, nog steeds kwaad. Fred en George knikten en liepen terug richting de ziekenzaal. Ik was hun moeder dan wel niet en kon hun dus niet commanderen, maar deze keer vond ik het nodig. Percy was wel hun broer!




-----------------------------------


