Bernou




People!

Een nieuw stukje, want mijn grote fan Amanda (slytherin89) kan maar niet wachten xD Nee, het stukje was ook af en ik ben er best tevreden over. I hope you like it. 
Ik wil dezelfde mensen _hp-gek_ 
fairy_princess 
slytherin89 
Addiie

Veel leesplezier!

Liefs, Bernou

Hoofdstuk 10

Ik keek nog een keer om naar Percy en deze leek erg uit het veld geslagen. Misschien omdat ik jaloers overkwam? Toen ik merkte dat hij achter me aan liep, begon ik te rennen, ik had echt geen zin in zijn gezelschap. Nou ja, ik wilde het wel, maar dan zou het toch weer op huilen uitkomen en daar had ik geen zin in.
Ik hoorde hoe Percy nu ook begon te rennen en toen hij bijna bij me was, hoorde ik een harde plof op de grond.
“Zoetje, lieverd, Percy!” hoorde ik een giechelend meisje roepen. Toen ik omkeek zag ik dat Penelope Clearwater, uit Ravenclaw, boven op Percy was gesprongen als begroeting. Toen de woorden, die ze riep, tot me doordrongen, besefte ik dat dit Percy zijn ‘geliefde’ geweest moest zijn. 
Zonder verder nog aandacht te schenken aan de hoopvolle blik van Percy, die blijkbaar wilde dat ik hem ging redden van Penelope, liep ik door naar de Kamer van Hoge Nood. 
Toen ik op de zevende verdieping aankwam liep ik drie keer langs de muur en dacht ik hoopvol aan een plek, waar ik na kon denken. Er verscheen een grote deur en ik duwde hem open. In de verte hoorde ik Percy nog kwaad schreeuwen, maar ik schonk er geen aandacht aan. Ik sloeg de deur achter me dicht en keek de kamer rond. Er was een prachtig buitenlandschap verschenen, met bomen, gras, planten en prachtige vlinders. Ik ging tegen een boom aanzitten en keek nog even goed om me heen. 
“Wat zou ik hier graag met Percy gezeten hebben” mompelde ik onverstaanbaar, al wist ik dat ik alleen was en niemand me kon horen.
Ik voelde me rot, de eerste keer dat ik verliefd geworden was moest zo verlopen. Het was een erg fijn gevoel om verliefd te zijn, dat gaf ik toe, maar als je er achter kwam dat je ‘geliefde’ niet op jou was, stortte alles in. Het voelde alsof mijn hart in twee stukken brak, maar de liefde verdween nog niet. Als hij maar naar me keek en glimlachte, smolt ik alweer van binnen. Niemand had me ooit verteld hoe de andere kant van verliefdheid was, niemand had me verteld dat het zo’n pijn kon doen en niemand had me ooit verteld, hoe verwarrend verliefdheid kon zijn.




-----------------------------------


