Bernou




Hallo mensen!

Ik heb net een weekendje in Limburg gezeten en ben nu weer terug van, niet zo lang, weggeweest.
Ik wil jullie nu even verblijden met een nieuw stukje ^^
_hp-gek_ en fairy_princess erg bedankt voor de reacties ^^

Veel leesplezier! 

Liefs, Bernou

Hoofdstuk 4

De hele weg naar de leerlingenkamer dacht ik na. Waarover? Eigenlijk over alles en gelukkig niet alleen over Percy. Toen ik de leerlingenkamer binnen kwam zat Sandra al vrolijk op me te wachten. 
“En?“ vroeg ze opgewekt “Wat is er allemaal gebeurd?” Ik schudde mijn hoofd en Sandra keek me vragend aan. Ik zuchtte even toen ik haar vertelde wat er was gebeurd.
“Niks belangrijks, hij wilde alleen weten waar Cedric was” Ik keek teleurgesteld naar beneden en Sandra kwam snel naar me toe lopen. 
“Misschien wilde hij Cedric wel vertellen dat hij smoorverliefd op je is” zei Sandra en ze knipoogde. Ik wist dat ze dat alleen maar zei om me zo gerust te stellen. Ik glimlachte.
“Hij liet ook niks merken dat hij me leuk vindt, niks!” zei ik en ik ging op de sofa zitten. 
“Ik denk dat ik mijn gevoel moet laten verwateren en voor de eerste keer in mijn leven, mijn hart niet moet volgen” Sandra keek me geschrokken aan, nadat ik deze woorden gezegd had.
“Nu moet je eens goed luisteren, Mara. Dat Percy nog niets laat merken, is nog niet meteen een reden alles op te geven. Je moet er voor gaan” Ik grijnsde, had dat nog wel zin? Ik bedoel, Percy was 2 jaar ouder en hij laat helemaal niets aan me merken, dat hij me ook leuk vindt. Dan is het toch wel duidelijk?
“Ik weet het niet, Sandra. Ik weet het niet.”
“Geniet ervan en ga ervoor.” zei Sandra hierop en ze legde een hand op mijn schouder. Ik knikte, ze had eigenlijk gelijk. Ik moest mijn hart wél volgen, dat had ik altijd gedaan en het was altijd een goede beslissing geweest. Waarom zou het dit keer niet zo zijn? Ik moest er achter zien te komen of Percy ook iets voor mij voelde!




-----------------------------------


