Moony




Chicco installeerde zich naast Harry en begon een gesprek terwijl ze langzaam dieper het verbodenbos in liepen.
“Nooit gedachte datte ik ooit noge eens met uwe heb kunnen praten, Harry” 
“Ik ook niet” 
Toen ze een eindje het bos in waren gelopen kwamen ze iets of iemand tegen. 
Het bleek een andere grote uil te zijn.
“Hallo vreemdelingen, wie mogen jullie zijn en wat brengt jullie hier?” 
Chicco deed een paar passen naar voren, terwijl de strepen op zijn lichaam zachtjes licht afstraalden. 
Hij stelde iedereen aan de uil voor, en vertelde wat ze kwamen doen.
Toen de uil hen goed had bekeken, begon het wat over hemzelf te vertellen. 
“Jullie lijken me goed volk. En dus, ik ben August, ik woon al 85 jaar in dit bos en ken het van wortel tot blad.” 
Na een tijdje stelde August voor hen door het bos te leiden en hen zijn vrienden te laten ontmoeten. Hij spreidde zijn enorme vleugels en vloog met logge slagen voor hen uit.
“Hij gaat ons toch niet alleen aan Uilen voorstellen he?” Piepte Ron, “Volgensmij eten die beesten spinnen” 
“Dat zit er dik in” Antwoordde Harry plagerig.
Een eindje verderop streek August neer op een grote omgevallen boom.
“Atreya?” zei Angust.
Er klonk zacht gemompel, waarna er iemand wat terug zei:” August? Ben jij dat?” 
“Ja schat, en ik heb wat anderen meegenomen die je vast graag wil ontmoeten” 
Weer klonk er gemompel, en even daarna klom er een konijn uit de boomstam.
“Ah, vreemdelingen!” zei ze lachend
“Hallo daar! Ik neem aan August, dat je deze “Anderen” bedoelde?”
“Jazeker” Antwoordde August.
Na even gepraat te hebben vloog August weer voor hen uit, en liepen ze weer achter hem aan.
“Stukje vliegen?” zei Harry grijnzend tegen Ron. Nog voor hij antwoord kon geven spreidde hij zijn vleugels, begon te galloperen en vloog de lucht in.
“Hé pas op Harry!” Riep Hermelien, die nog net op tijd een duikvlucht in kon zetten.
“Harry! Dit is echt te gek! Te gek gewoon!” Riep Ron vol enthousiasme.
“Blijfte gij onder de bomen Harry!” Riep Chicco, “Laatte gij zichzelf niet zien!” 
Harry zakte een stukje, en vloog met grote slagen langs August heen, die zijn kop schudde en zuchte. 
“He Harry, stoppen! We zijn er al!” 
Zonder dat hij er erg in had, hadden ze de rest ver achter zich gelaten. Harry snelde terug en landde met een zachte plof naast Koe.
“Mooi, mooi, mooi, mooi, mooi, mooi, mooi, mooi” zei Koe, met een snelheid dat het net één woord leek.
Ze besloten niet meer te luisteren naar zijn gebrabbel, omdat het hen de duizel in werkte. 
Nog voor August deze vriend of vriendin riep, zei hij: “Magnaydi, Deze zal je leuk vinden, hmm… Chicco, was het hé? Ja…” 
“Alexa!” Riep hij daarna.
Meteen kwam er een witte gedaante uit een boom springen.
“Ja? Riep iemand mij? Oh gezellig! Vreemdelingen! Hallo!” Zei het opgewekt.
“Hé, maare gij bent een Magnaydi!” Riep Chicco.
“Ja dat klopt, en jij? Aggut, nee toch…” zei ze ongelovig.
Alexa was ook wit, maar een slag kleiner dan Chicco. Haar strepen waren goudachtig en haar ogen felgroen.
Chicco’s ogen waren af en toe een mix van paars met groen, maar wat Harry mooier vond wist hij niet.




:) 
Groetjes Moony

Voor de duidelijkheid *ahhem* Reacties en Tips mogen nog altijd :D


-----------------------------------


