Moony




“Wil je een spetterende spettervis?” Zei Ron, toen ze door de gangen naar de leerlingenkamer liepen. “Nieuwste uitvinding van Fred en George.” 
Harry pakte het misvormde visje aan, en bekeek het aandachtig.
“Rustig maar, ze zijn niet giftig of zo, en er zitten ook geen grote bijwerkingen aan.” Zei Ron grijnzend, toen hij Harry ernaar zag kijken.
Niet veel geruster stopte Harry het visje in zijn mond.
Het smaakte best goed, maar een gewoonte zou het niet worden. Het visje spetterde alle kanten op en floepte uiteindelijk uit zijn mond in een plantenbak. 
Ron stopte bij een raam, en bleef dromerig naar buiten staren.
“Wat zou ik er veel voor over hebben om nu nog even door het bos te dwalen en kennis te maken met andere wezens” zei hij afwezig.
“Maar het kan, Ron” zei Harry.
“Hoe je het voor elkaar gekregen hebt weet ik niet, maar je kan transformeren.” 
“Is het wel veilig nu? Ik bedoel, in het donker?” 
“Ik geloof niet dat jij of ik in het donker kan zien, in elk geval niet geweldig goed.  We zijn immers geen uilen.” 
Ron lachte.”Hermelien wel, en Hedwig en Koe ook” 
“Briljant!” Riep Harry, en rende samen met Ron naar de leerlingenkamer, naar Hermelien. 
Na haar eindelijk van Ginny te hebben gescheiden en meerdere malen uit te hebben gelegt dat er geen gevaar was, stemde ze wijfelend in met het plan. Ze liepen nu onder de onzichtbaarheidsmantel naar de rand van het bos. Hedwig en Koekeroekus landen in een boom en bleven toekijken.
“Geweldig” Fluisterde Ron, terwijl hij de mantel opvouwde. 
Buiten was het schemerdonker en koel, de maan gaf nog weinig licht, maar stak al wel af van de wolken. 
“Wauw, het is volle maan!” 
“Dat is alleen maar handig Ron, aangezien het straks donker wordt” zei Hermelien, die in de schaduw van een boom stond. 
“Kom op, dan gaan we” zei Harry, en veranderde.
Een paar secondes later deden Hermelien en Ron hetzelfde.
Het witte lichaam van Harry stak sterk af tegen de donkere bomen.
“Blijf staan Harry, ik klim even op je rug voor je me fijntrapt” Hoorde Harry Rons stem, en voelde iets langs zijn been omhoog klimmen.
“Ik zit” Hoorde hij. 
Hermelien was naast Hedwig gaan zitten en voerde duidelijk een groot gesprek, terwijl Koe rondjes om Chicco vloog. 
“Laten we maar gaan” zei Ron.”Uilen voorop denk ik zo” 



Ehh, een wat kleiner deel volgensmij, maargoed :)

Groeten Moony


-----------------------------------


