Auror89




Ik ben niet emotioneel geweest tijdens dit boek, iig niet in de zin van huilen, maar dan had ik het gevoel van, dit meen je niet! 
Dit had ik vooral bij de doodt van Mad-Eye en Fred, omdat die allebei heel hoog op mijn lijstje stonden. 

Ook toen Harry voor McGonnagall opkwam, dat was geweldig.
En van het moment dat Neville het trio weer tegenkwam, tot het moment dat hij niet meer werd genoemd, was ik blij. Ik heb alleen nog maar meer respect voor die jongen gekregen.  8) 

Verder waren mijn favoriete delen wanneer er over de Marauders en Lily werd verteld, en wanneer Harry de brief van zijn moeder aan Sirius leest, en als hij bij hun graf staat, en als hij met de geesten van James, Sirius, Lily en Remus door het bos loopt, dat vond ik geweldig.


-----------------------------------


