Bietje




Tot nu toe vond ik nog steeds Sirius' dood het ergst. Daarna die van Dumbledore. In dit boek vond ik Lupins dood het ergst. Niet op de manier die werd beschreven toen Harry hem zag liggen, want ik vond dat gewoon slecht. Verder geen uitleg, geen niets. Maar toen in the Forest Harry de Resurrection Stone gebruikte en hij toen Lupin aansprak.. Dat vond ik wel echt erg, ik kreeg bijna tranen in mn ogen en ik huil bijna nooit bij zulke dingen.

"I didn't want you to die,' Harry said. These words came without volition. 'Any of you. I'm sorry -'
He addressed Lupin more than any of them, beseeching him.
'- right after you'd had your son ... Remus, I'm sorry -'
'I am sorry too,' Lupin said. 'Sorry that I will never know him ... but he will know why I died and I  hope he will understand I was trying to make a world in which he could live a happier life."

Aww, ik vond dat zo zielig! Echt de ergste dood uit dit boek voor mij.
Fred's dood was ook wel heel erg zielig.. 'Fred's eyes stared without seeing, the ghost of his last laugh still etched upon his face.'

Rowling kan zulke dingen echt mooi beschrijven en daarom is het ook zo jammer dat je de aftermath ervan zeg maar niet ziet. Alleen maar Bam Dood. Next. Met de andere doden had ik niet zo heel veel, bij Hedwig zat ik wel echt van 'Oh ok, dat ging snel' maar blijkbaar gaan alle doden in dit boek erg snel...


-----------------------------------


