Addiie




Hallo! Ik wil graag voordat het forum zich vanavond sluit nog een stukje posten. Mijn lievelingsliedje word erin verwerkt :wink: 
Cheers,
Addiie
______________________________________________________

Zachtjes vloekend probeert Andromeda haar tas te repareren, maar dat is verspilde moeite. Ze weet niet welke spreuk Bellatrix op haar tas heeft gebruikt en weet daardoor ook niet de tegenbezwering.
'Stom kind,' mompelt ze en ze hijst haar tas over haar schouder. 'Walgelijk stuk verdriet! Wacht maar, het gaat nog eens slecht aflopen met onze Bellatrix.'
In zichzelf mompelend loopt Andromeda weg, met opgetrokken schouders en in de lucht gestoken neus. Ze marcheert de leerlingenkamer van Griffoendor binnen en negeert Lily, die vrolijk naar haar zwaait. Andromeda loopt regelrecht naar de slaapzalen en ploft op haar bed neer. Ze trekt haar benen op en slaat haar armen om haar knieën heen, terwijl ze voor zich uit staart.

I'm staring at a broken door
There's nothing left here anymore
My room is cold
It's making me insane

Andromeda balt haar handen tot vuisten en staat op. Ze loopt de slaapzaal uit, regelrecht naar de gang. Ze dwaalt heel lang rond, diep in gedachten verzonken. Ze luistert niet naar de uitroepen van leerlingen als ze tegen iemand aanbotst en staart alleen maar voor zich uit.

I've been waiting here so long
But now the moment seems to've come,
I see the dark clouds coming up again.

Met stevige passen loopt ze naar buiten. 'Ik krijg haar wel,' mompelt ze. 'Wacht maar. Mijn wraak zal zoet zijn.'
"Ik ben niet slecht," denkt ze er direct achteraan. "Bellatrix heeft van mijn hele leven een hel gemaakt. Zij en Narcissa zijn mama's lievelingetjes. Ik ben het spuugzat alsmaar degene te zijn waarop niemand let." Terwijl die gedachten door haar hoofd tollen begint Andromeda te rennen.

Running through the monsoon
Beyond the world,
To the end of time,
Where the rain won't hurt
Fighting the storm,
Into the blue,
And when I loose myself I think of you,
Together we'll be running somewhere new
Through the monsoon.
Just me and you

Opeens blijft ze staan. "Dit heeft geen zin," denkt ze, lichtjes hijgend. "Ik zal Bellatrix mijn woede wel laten zien. Laten zien waartoe ik in staat ben. Zij en die stomme Narcissa."
Abrupt draait ze zich om en rent het kasteel weer in, op zoek naar Bellatrix. 'Jij!' zegt Andromeda bruusk en ze wijst op Bellatrix. 'Meekomen. Ik wil met je praten. Alleen.'

A half moon's fading from my sight
I see a vision in its light
But now it's gone and left me so alone
I know I have to find you now
Can hear your name, I don't know how
Why can't we make this darkness feel like home?

Bellatrix kijkt verbaasd, bijna nieuwsgierig zelfs. Ze stelt geen vragen en loopt achter Andromeda aan het kasteel uit. Nors loopt Andromeda voor haar zusje uit en ziet een loodgrijze wolk voor de zon gaan. "Het perfecte evenbeeld voor Bellatrix," denkt ze grimmig. "Altijd de koude, die van een goed iemand iets slechts maakt."

Running through the monsoon
Beyond the world
To the end of time
Where the rain won't hurt
Fighting the storm
Into the blue
And when I loose myself I think of you
Together we'll be running somewhere new
And nothing can hold me back from you
Through the monsoon

In een vlaag van pure woede pakt Andromeda haar toverstok en draait zich abrupt om. 'Hey!' roept Bellatrix woedend uit en ze trekt haar eigen toverstok ook.

Hey! Hey!

Minutenlang staan ze zo tegenover elkaar. Met getrokken toverstokken en woedende gezichten. 'Denk je echt dat je van me zult winnen in een gevecht?' fluistert Bellatrix dan venijnig. 'Denk je dat echt? Nou, ik zal je eens wat zeggen, Andromeda; je bent een nietsnut. Niets meer dan een zielig hoopje verdriet dat straks aan mijn voeten kronkelt als ik met je klaar ben!'

I'm fighting all this power
Coming in my way
Let it send me straight to you
I'll be running night and day
I'll be with you soon
Just me and you
We'll be there soon
So soon

Uitdrukkingsloos kijkt Andromeda haar zus aan, maar dan begint ze te spreken. 'Je bent slecht,' huivert ze. 'Je bent in en in slecht. Er zit geen liefde geen jou, geen vriendelijkheid, alleen maar haat en verdoemenis.
'Oh, dat doet pijn!' zegt Bellatrix spottend. 'Slecht zijn is zoveel leuker dan aan de goede kant te staan. Wat is er nou zo leuk aan mensenlevens redden, of zo?'
'Wat is er zo leuk aan moorden? Zoals pa ooit eens heeft gedaan?'

Running through the monsoon
Beyond the world
To the end of time
Where the rain won't hurt
Fighting the storm
Into the blue
And when I loose myself I think of you
Together we'll be running somewhere new
And nothing can hold me back from you
Through the monsoon

'Ach, houdt toch op,' merkt Bellatrix verveeld op. 'Ooit komt jou tijd nog wel. Dan ga je niet meer om met Modderbloedjes en dat soort schorem. Dat weet ik zeker. Je bent gewoon nog een opstandige puber.'
'Ben ik niet!' schreeuwt Andromeda opeens.

Through the monsoon
Just me and you
Through the monsoon
Just me and you
______________________________________________



Vaag, I know it, maar ik wou al heel lang een confrontatie tussen Andromeda en Bellatrix erin hebben. So, here it is :wink: 
Cheers,
Addiie


-----------------------------------


