duffie




Heeey schatties xD

Op aandrang van ons Charlotte, Lotte, Charrie, weet-ik-veel-wat-ik-nog-allemaal-had-verzonnen, een nieuw stukje xD
Liefs aan:
Addiie,
lynneke,
_hp-fan_,
Nicole1991,
Lady_Radcliffe,
Josse.

O mijn God. Dit stukje komt door mijn broer. Hij stopte maar niet met zagen. *sigh*
xxx
Kelly
-__________________________________________________________-

**James**

“Hoezo je wilt het me niet vertellen? Sirius,” ik gebruikte zijn naam alleen als ik bloedserieus ben en als ik bloedserieus ben… Man, dan zit je in de porblemen. “jíj bent mijn beste vriend! Ik dacht dat je me zoiets belangrijks wel zou vertellen!” Sirius draaide geërgerd met zijn ogen. “Ja, draai maar met je ogen. Puh. Dacht dat we vrienden waren.”
“Gaffel,” zuchtte Sirius. “We zíjn vrienden.” Ha! Puh.
“Overloper,” zei ik zagend. Sirius jammerde. “Kom op één positieve puntje?” Sirius schudde zijn hoofd. “Eentje maar. Een kleintje. Toe, toe, toe, toe…” Sirius schudde zijn hoofd en grijnsde.
“Stonden er positieve punten op dan?” vroeg hij schijnheilig.
“SLUIPVOEHOET!” jammerde ik, als hij me het niet snel ging zeggen ontplofte ik nog van nieuwsgierigheid.
“GAAFFEEEHEEEL,” riep hij luid. “Je bezorgt me hoofdpijn,” zei hij er zacht achter. Ik trok een pruillip. Sirius schudde zijn hoofd.
“Dat werkt bij mij niet, dat weet je,” zei hij simpel. Ik vergrootte mijn pruillip. Sirius keek demonstratief de andere kant op.
“Eentje?” vroeg ik nep huilend. Sirius slaakte een gefrustreerd geluidje.
“ ‘Hij is schattig als hij bloost’. Nu goed?” vroeg hij gefrustreerd. ‘O mijn God… Ben ik schattig als ik bloos? Ha! Ik wist het wel! Ik wist het wel!’ Ik draaide een rondje en begon mijn eigen vorm van een regendans te doen. 
“Gaffel?” vroeg Sirius met een opgetrokken wenkbrauw. ‘Ha! Mijn twee dagen zaagwerk, hebben toch iets opgeleverd… Twee dagen? Arme Sirius…’
“Ja span maar samen, ja,” zei ik, terwijl ik abrupt stil stond. Sirius trok zijn andere wenkbrauw ook op.
“Wat deed ik nou weer?” vroeg hij met een pruillip. Ik grijnsde.
“Zoek toch iets origineel. Pruillippen zijn zo uit…” grinnikte ik. Sirius grijnsde.
“Nou, je gebruikte hem anders zelf ook. Iets wat je trouwens van mij gejat hebt,” zei hij, schouderophalend.
“PARDON?!” vroeg ik zo luid ik kon.
“Voor niets schijnt de zon,” zong Sirius vrolijk.
“Ik heb pruillippen trekken van jou?” Sirius knikte traag en grijnsde. “Dat is zo niet waar,” verdedigde ik mezelf.
“Dat is zó wel waar,” grijnsde Sirius.
“Nietes.”
“Welles.”
“Nietes.”
“Welles.”
“Oh wordt toch eens volwassen!” riep een stem van achter ons. Ik grijnsde. Eversje! Ik draaide vrolijk om en Sirius schudde zijn hoofd.
“Nu heeft hij het helemaal hoog in zijn bol,” zei hij tegen Jess, terwijl hij met haar tegen een muur ging aan leunen. Ik luisterde niet naar hun discussie en keek grijnzend naar Evers.
“Dus, Eversje,” grijnsde ik traag. “Ben ik echt zo schattig als ik bloos?” Ik zag Evers voor mijn ogen rood worden, voordat ze haar gewone huidskleur weer aannam en met haar ogen draaide.
“Waar heb je dat vandaan gehaald?” zei ze, terwijl ze haar handen op haar heupen zette. ‘Oké, James. Bluffen,’ sprak ik mezelf toe.
“Oeh, van dat stuk perkament dat ik had gelezen van jou…” grijnsde hij. “Iets uit de haard halen, blussen en terug leesbaar maken is handig hoor.” Evers’ mond viel open. 
“Je- je had dat stuk perkament eruit gevist?” vroeg ze. Ik kon haar hersenen horen kraken tot bij mij. Ik grijnsde en knikte. “Hoeveel negatieve punten had ik?” vroeg ze, terwijl ze me grondig bestudeerde. Ik dacht na. ‘Waarschijnlijk véél,’ dacht ik. 
“Twijfel je, Eversje?” vroeg ik grijnzend, de vraag proberen te ontwijken. Evers keek me kwaad aan.
“Noem me niet Eversje,” zei ze statig.
“Liefje?”
“Nee.”
“Schat?”
“Nee, dat ook niet.”
“Hmm. Zoetebolleke?” grijnsde ik, vorige zomer nog herinnerend. Lily trok een wenkbrauw op en schudde resoluut haar hoofd.
“Blijven proberen,” grijnsde Jess geamuseerd, vanaf de muur. Ik zuchtte en keek haar geërgerd aan. ‘Kan een jongen nog niet een beetje privacy krijgen?’ jammerde ik in mijn hoofd. Jess barstte in lachen uit en ik keek haar verwijtend aan.
“Fijn,” mompelde ik, terwijl ik haar aan keek. 
“Goed,” zei Evers, terwijl ze naar Jess liep en die terug overeind hielp. Evers trok een wenkbrauw op.
“Wat zei je tegen haar?” vroeg Sirius fluisterend. Ik haalde mijn schouders op.
“Niets bijzonders eigenlijk…” zei ik op een normale toon, terwijl we als twee halve gekken bleven staan kijken hoe Jess het uitgierde. “Niet boeiend meer,” zei ik na vijf minuten, voordat ik me omdraaide en samen met Sirius weg wandelde.
“Een tweede punt?” vroeg ik hoopvol.
“Een tweede punt van wat?” vroeg Sirius.
“Van de lijst…” zei ik traag.
“Oh nee, niet weer,” zei Sirius hoofdschuddend. Ik haalde mijn schouders op.
“Hoeveel negatieve punten had ze trouwens over mij?” vroeg ik, Evers’ vraag herinnerend. 
“Zes,” grijnsde Sirius. “En nou ophouden over die lijst… Straks verander ik je nog in één…” Hij keek knipogend naar een stel meiden, die giechelend verder liepen. Ik schudde mijn hoofd en Sirius keek me grijnzend aan.
“Jaloers?” grijnsde hij.
“Zou nog niet durven,” zei ik geërgerd.
“Oeh, Gaffeltje is jaloehoers,” zong Sirius in een plagend stemmetje.
“Op wat? Een giechelende kudde zombies?” vroeg ik met een schuin hoofd.
“Ja,” grijnsde Sirius van pure tevredenheid. We liepen het Transfiguratielokaal voorbij.
“Echt niet.” Waarom zou ik jaloers zijn op een kudde zombies? Puh. Ben wel een jongen hoor. Als Evers nu jaloers is op die kudde.
“Jawel, je bent jaloers omdat die ‘kudde’ voor mij giechelden en niet voor jou,” grijnsde Sirius. Ohw. Zo bedoelt hij het… Maar dan nog.
“Echt niet.”
“Echt wel.”
“Weddenschap?” stelde ik grijnzend voor. Sirius knikte enthousiast.
“Meeste meiden voor vanavond,” zei hij grinnikend, voordat hij meteen de andere kant op liep. Man, dit wordt simpel. Ik liep op een ‘kudde’ af en grijnsde. Ze begonnen meteen te giechelen. Dit zouden ze zó verboden moeten maken. Ik sloeg mijn arm om een blond meisje en keek haar heel sympathiek aan.
“Wat is jouw naam schoonheid?” grijnsde ik. Het meisje werd vuurrood en stamelde wat. Ook al verstond ik er dus niets van, glimlachte ik opgewekt. Niet veel later bevond ik me alweer bij een andere kudde. Al tien… Hoeveel zou Sirius er al hebben.
“Gaffel?!” riep hij opgewekt. “Hoeveel?” Ik trok mijn lippen terug van een blozend meisje en keek naar Sirius.
“Nu.. Elf, jij?” Sirius grijnsde breed.
“Vijftien…”
“Damn it.” Ik huppelde snel naar een andere kudde.


-----------------------------------


