Paddy




STAGE - OMG, daar zeg je nu iets!
Dat was de nachtmerrie van mijn leven, echt waar.
Ik volg nu mijn eerste jaar BALO (Pabo geloof ik in Nederland) - bachelor leerkracht lager onderwijs en heb na de voorbije paasvakantie 2 weken stage gehad, waarvan ikzelf 1 volledige week zelf les heb moeten geven.
Het was een heel toffe klas (4C in Meulebeke, mocht iemand dat kennen)
maar ik haaaaaaaaaaaat de mentor en de school in het algemeen daar!
Nooit, maar dan ook nooooooooit keer ik daar terug!
Ik ben gebuisd voor mijn stage en weet ook de achterliggende reden.
Die is zo oneerlijk!
Ze verwachten dat je, als student en stagiair, je gewoon "ja" knikt en verder niets van je eigen mening zegt.
Nu, ik ben niet zo!
Ik heb altijd, beleefd en met respect, terug geantwoord en gezegd of ik akkoord ging met haar commentaar en of ik er ook iets mee zou doen.

Voorbeeldje?
De eerste 3 dagen van mijn stage (de week werd gesplitst vanwege het weekend van de 1ste mei) zat ik nog in het gips met mijn rechtervoet.
Ik mocht normaal, op doktersbevel, er niet op steunen, maar probeer maar es les te geven met krukken of orde te houden in een klas van 23 leerlingen wanneer je niet zou mogen rondlopen. Nu ja, ik deed dus wel met als het gevolg dat ik na de eerste dag les, 's avonds niets meer kon doen vanwege het pijn in mijn voet en been.
Wat was mijn commentaar (of ja, haar tip) de volgende ochtend?
Probeer wat meer rond te lopen in de klas! :shock: :shock: :shock:

Nu ja, ik wil jullie (diegene die dan eventueel denken om leerkracht te worden) ontmoedigen - want ook al was ik echt gebroken na die stage (was echt kapot) toch droom ik nog steeds om leerkracht te worden.
Zelfs met de nodige drempels die moeten worden overwonnen...


-----------------------------------


