Pottergirl




http://img511.imageshack.us/img511/3295/nollexy2.png

Zodra Noèlle terug was gekomen in de grot was ze bijna onmiddellijk in slaap gevallen tegen Asfaloths flank. Ze was schor, doodop en zeiknat. Ze zou de volgende ochtend wel verder kijken.

'Hey,' zegt ze. Tenminste, dat was de bedoeling. In plaats van dat er een bescheiden 'hey' uitkomt, hoort ze alleen wat gefluister en gepiep.

Ze schraapt even geïrriteerd haar keel, maar dan begint ze te hoesten. Na een korte maar hevige hoestbui wrijft ze de tranen uit haar ogen en probeert ze het nog eens.

'Sorry, ik denk dat dat geschreeuw van gisteren m'n stem niet veel goed heeft gedaan,' fluistert ze dan.

Let's face it, denkt ze. Ik ben m'n stem kwijt. Eigenlijk was het best lachwekkend. Beetje jammer dat ze ook zo'n spierpijn had. Maar ze grijnst even naar Caleigh.

'Hoe is het met jou?'


-----------------------------------


