Josse




Lieve lezers,

Zoals jullie misschien wel gemerkt hebben aan mijn gebrekkige activiteit, ik heb het heel erg druk met school. Dus verwacht alsjeblieft donderdag geen nieuw stukje, ik haat het om jullie teleur te moeten stellen. IIG iedere zondag, en misschien - VERASSING - een stukje op donderdag.
Fairy_princess, Potterfreaky, Duffie en Smalofski, bedankt voor de reacties! (:
Veel plezier met dit stukje, en probeer niet te slaan omdat het zich (binnen en buiten het verhaal) niet helemaal ontwikkeld zoals je misschien wenst...
Have fun!

xox Josse.



Hoofdstuk 12: een betonnen vloerEmma was de volgende ochtend vroeg wakker. Gisteravond had ze geen zin gehad in eten. Of huiswerk maken. Eigenlijk had ze helemaal nergens zin in gehad. Dus was ze gister al om acht uur gaan slapen, waardoor ze nu om zes uur wakker geworden was. Nu ze wakker was had ze geen zin om te blijven liggen. Zachtjes was ze opgestaan en had ze zich rustig gedouched en aangekleed.
Om half zeven was ze echter al klaar, en het was nog te vroeg om te gaan ontbijten in de Grote Zaal. Op haar tenen liep ze naar de leerlingenkamer en ging voorzichtig in een stoel zitten. Meteen sprong ze weer op, ze was op iets scherps gaan zitten. Ze keek naar haar stoel en zag een fragmentatiefrisbee. Ze weten dat die verboden zijn! dacht Emma geërgerd.
Ze pakte haar huiswerk voor Bezweringen uit haar tas, die ze de vorige avond al gepakt had, en legde haar werkstuk op haar schoot om het nog een laatste keer te controleren. Ver kwam ze niet, want na tien minuten naar haar perkament gestaard te hebben kwam Ron de trap af.

‘Hey,’ zei Emma afwezig toen ze Ron naast haar zag gaan zitten. 
‘Hey Emma,’ begon Ron. ‘Kunnen we even praten?’ vroeg hij.
‘Als het maar niet over James gaat!’ zei Emma fel.
‘Emma, toe nou, luister even. Als wat je hoort je dan nog niet bevalt, kun je weglopen. Oké?’ 
‘Oké,’ gaf Emma toe en ze zakte weer achterover in haar stoel.
‘Hij bedoeld het niet kwaad. En Emma, hij geeft wel om je. Hij weet het gewoon nog niet. James is gewend degene te zijn die niet verliefd wordt, die in control blijft. En als hij dat dan niet is, daar kan hij niet tegen,’ ging Ron van start. Emma deed haar mond open om wat te zeggen maar er kwam geen geluid uit. ‘Hij is gewoon bang dat je hem kwetst, of dat hij jou kwetst. Daar is hij nog niet helemaal uit. Maar punt blijft, hij geeft om je, geef het een kans. Dan loopt het echt wel los. Dat hij zei dat hij je niet aan de Reuzeninktvis zou overlaten, dat meende hij.’
‘O,’ wist Emma alleen uit te brengen. ‘Dat wist ik niet.’
‘Dat wist ik, dat je dat niet wist. Daarom kom ik het je vertellen. Ik vind het nodig dat je het wel weet,’ zei Ron lief. Emma keek hem dankbaar aan.
‘Dankjewel,’ zei ze zachtjes.
‘Graag gedaan,’ knikte Ron en hij liep de trap weer op naar de jongensslaapzaal.

‘En?’ vroeg James meteen toen Ron boven kwam. Hij was degene geweest die Ron in alle vroegte zijn warme bed uit gejaagd had. Belofte maakte schuld, en hij had gehoord dat er iemand wakker was op de meisjesslaapzaal. 
‘Ze was inderdaad al wakker,’ zei Ron. James zuchtte, dat had hij al geconcludeerd. Als Emma er niet was geweest, was Ron niet zo lang weg gebleven.
‘En?’ vroeg hij dus maar opnieuw.
‘Ze wist het niet,’ zei Ron, tergend langzaam volgens James.
‘Dus?’ vroeg James, nu maar iets dringender in de hoop dat Ron dan wel een duidelijk antwoord zou geven. ‘Heeft ze me vergeven?’
‘Dat heb ik niet gevraagd,’ zuchtte Ron.
‘Wat?!’ vroeg James verontwaardigd.
‘Dat moet je zelf doen. Maar ik denk wel dat ze je het zal vergeven.’
‘O.’ James dacht razendsnel na. Hij kon nu naar Emma gaan. Dan was het waarschijnlijk wel meteen goed. Maar misschien had ze nu geen zin in hem, dan zou het voorlopig nog niet goed zijn.
‘Ron? Wat vind jij?’ vroeg hij toen maar.
‘Ik vind dat ik me genoeg bemoeid heb met jullie relatieperikelen, de rest los je maar zelf op,’ zei Ron.
James onderdrukte een vloek en dacht zijn kansen nog een keer over. Hij kon nu gaan, of wachten. Toen hakte hij de knoop door, hij zou nu naar Emma gaan!

Beneden was Emma nog steeds naar haar verslag voor Bezweringen aan het staren toen James de trap af kwam. Ze keek niet op omdat ze verwachtte dat het Ron wel weer zou zijn. Meer mensen waren er op dit uur van de dag toch niet op. Toen James naast Emma ging zitten keek ze dus verbaasd op.
‘Hallo?’ zei ze aarzelend. Ze was er nog niet zeker van of ze aardig deed tegen James. Ze wilde het wel, maar het was best moeilijk, hij had haar al vaak gekwetst.
‘Emma,’ begon James. Hij klonk breekbaar. Hij klonk zoals Emma hem nog nooit gehoord had. En ze dacht aan Ron’s woorden, hij is gewoon bang dat je hem kwetst, of dat hij jou kwetst. 
‘Ja?’ Emma deed haar best om niet al te boos te klinken.
‘Ik, ik wilde zeggen, nou ik vind dat je moet weten,’ James kwam duidelijk niet uit zijn woorden en Emma kreeg onwillekeurig medelijden met hem.
‘Ik vind gewoon, weet je, nou,’ James keek wanhopig naar Emma op. ‘Emma, ik bedoel gewoon, ikzaljenooitaandereuzeninktvisoverlaten!’
Emma moest twee keer luisteren voor ze begreep wat James zei. Haar hart maakte een driedubbele salto en ze moest zich inhouden om hem niet meteen te zoenen.
‘O,’ zei ze. ‘Bedankt!’ en ze klonk oprecht. ‘Ik jou ook niet,’ zei ze toen maar. James keek haar opgelucht aan.
‘Maar James. Je hebt me gekwetst. Ik geef om je. Maar iedere keer als ik je mij aanbied, wijs je me af. Ik wil niet steeds zo gekwetst worden. Ik wil me kunnen concentreren op Faunaat worden, en de M&M’s. En daar heb ik jou bij nodig. Maar als jij dat niet kan… Dan moet ik alleen verder. Ik kan gewoon niet blijven wachten,’ luchtte Emma haar hart. Ze had verwacht dat James gekwetst zou zijn, of op zijn minst verwacht. Maar de opluchting die ze nu van zijn gezicht las, die had ze niet verwacht.
‘En ik wil je helpen! Het spijt me als ik je het gevoel heb gegeven dat ik niet om je geef. Het is gewoon, ik ben dit niet gewend. Het is even wennen denk ik,’ lachte James ongemakkelijk.
Emma keek hem blij aan en toen, eindelijk, bogen ze zich naar elkaar toe voor de meest bevredigende zoen die Emma ooit geproefd had.

Toen ze even later met zijn drieën naar de Grote Zaal liepen keek ze even naar James. Hij is er inderdaad nog niet helemaal uit, dacht ze. Maar nu ergerde ze zich er niet langer aan. Want ze wist dat, toen James zei dat hij haar nooit aan de reuzeninktvis zou overlaten, dat zijn stuntelige manier was om te zeggen dat hij om haar gaf. En dit was zeker de meest originele liefdesverklaring tot nu toe!

Die dag bleef de vrede bewaart. Emma liet James een beetje wennen aan het idee een vriendin te hebben waarbij hij niet ondertussen met anderen kon flirten. En James leek dat een goed compromis te vinden, als hij maar in het gezelschap van Emma kon zijn.
Hij lette werkelijk op tijdens de lessen, zei het met één oog, en ook de rest van de week bleven ze, als de weken daarvoor, trainen in de Kamer van Hoge Nood.

Zo werd februari maart, en maart april. In de weekeinden gingen Emma en James, afwisselend met en zonder Ron naar Zweinsveld en ze oefenden stug door. Emma was van plan geweest om te transformeren in een paard. Maar James had haar er even op gewezen dat ze als paard nogal opviel, en spioneren dan niet zo handig zou zijn. Dus nu werd ze een poes. Die was klein, en James vond het lief. Ron had het vermoeden dat ook dat van invloed was geweest op Emma’s omslag.
Ron had besloten om in een stinkdier te veranderen. James had geshockeerd gereageerd. Maar Ron vond het leuke beesten, en het was weer eens wat anders dan mateloos populair zijn. Ron had gereageerd door te vragen wat James dan werd, maar daar was hij nog niet achter. Ron en Emma brachten de overgebleven tijd nu door met het voordragen van allerlei dieren aan James. Van een vlinder, tot een spin, tot een ringstaartmaki of een garnaal.
James was er nog niet uit, en hij verweet Emma en Ron dat hun ideeën niet echt hielpen.Fallin' - Alecia Keys

I keep on fallin'
in and out of love with you
sometimes I love you
sometimes you make me blue
sometimes I feel good
at times I feel used
Loving you darlin'
makes me so confused

I keep on fallin'
in and out of love with you
I never loved someone
the way that I'm loving you

oh, oh, I never felt this way
how do you give me so much pleasure
and cause me so much pain
just when I think
I've taken more than would a fool
I start fallin' back in love with you

I keep on fallin'
in and out of love with you
I never loved someone
the way that I'm loving you
Oh Baby
I, I, I, I'm fallin'
I, I, I, I'm fallin'
fallin'

I keep on fallin'
in and out of love with you
I never loved someone
the way that I love you

I'm fallin'
in and out of love with you
I never loved someone
the way that I love you

I'm fallin'
in and out of love with you
I never loved someone
the way that I love you

what?


-----------------------------------


