Josse




Hey lieve lezers,

fairy_princess, Miesje, Smalofski en Potterfreaky bedankt voor jullie reacties!!!
Ik heb weer een nieuw stukje... Heb het gevonden Shirley! ^^ 

Zoals jullie ook gezien hebben (waarschijnlijk), heb ik overal liedjes bij gepost. Dat wilde ik eerder niet doen, omdat het niet heel erg origineel is... XD Maar het past wel heel erg bij mij (en dus mijn verhaal). Dus nu heb ik ze toch gepost. Ik ben benieuwd wat jullie van mijn keuzes vinden, en of jullie de link tussen het stukje en het liedje ook zien. (Dus misschien kunnen jullie daar ook op reageren?)
Veel plezier ermee en vergeet niet te reageren!

xox Josse



Hoofdstul 7: trots en arrogantie‘Gaan we vanavond nog wat doen?’ vroeg Ron aan Emma. Het was nu al een week geleden dat ze de ruzie hadden gehad met James en beide partijen praatten nog steeds niet met elkaar. 
Emma haalde haar schouders op, ze wist niet zeker of ze het nog wel interessant vond, dat hele gedoe met de Zwadderaars.
‘Wat is er met jou aan de hand? Je bent de laatste tijd echt té afwezig!’ zei Ron terwijl hij zijn boterham met abrikozenjam besmeerde.
‘Ik weet het niet, ik weet niet of ik het nog wel interessant vind eerlijk gezegd,’ gaf Emma toe.
‘James vond het heel belangrijk,’ zei Ron plotseling.
‘Hoe kom je daar bij?’ vroeg Emma. Ze leek uit haar trance te zijn ontwaakt bij het horen van de naam James.
‘Dat zei hij vorige week, toen we ruzie hadden. Ik zei dat het net had geleken alsof hij het hele gedoe met Malfoy niet belangrijk vond. Toen flipte hij helemaal en schreeuwde dat ik geen idee had hoe belangrijk het voor hem was. Hij leek heel gekwetst,’ nu Ron dit alles aan Emma vertelde leek het heel stom dat ze hierom al een week niet meer met elkaar gepraat hadden.
‘Vond hij het echt zo belangrijk?’ vroeg Emma, dat had ze niet verwacht. Ze had altijd gedacht dat het voor James een soort grap was, niet dat hij het echt, nou, belangrijk vond.
‘Als de hoeveelheid decibel die hij produceerde gelijk staat aan de mate waarin hij de M&M’s belangrijk vind, dat vond hij het héél belangrijk,’ zei Ron met een spottende ondertoon in zijn stem.
‘Je bent het duidelijk niet zo met zijn aanpak eens,’ concludeerde Emma.
Ron knikte nors en stopte om zichzelf een houding te geven, maar een stuk toast in zijn mond.

Soms moet iemand die de schuld niet heeft toch de eerste stap zetten, mijmerde Ron. Ze zaten bij Geschiedenis van de Toverkunst en dit was dé plek voor Ron om de gebeurtenissen nog eens te overdenken. Hij wilde eigenlijk vooral zo snel mogelijk weer vrienden zijn met James. En niet alleen omdat hij gek werd in de bibliotheek, hij miste zijn grappen en grollen. Het dubbel liggen om niets en gewoon lekker Emma stangen. Zometeen hebben we allebei tussenuur, als hij niet teveel lol heeft met Jack en Jasper ga ik misschien even naar hem toe, stelde Ron zichzelf gerust. Hij wist alleen nog niet zeker of hij het echt zou doen, ook hij had zijn trots nog…
Na Geschiedenis nam Ron afscheid van Emma, zij had nu Oude Runen, en ging op weg naar de leerlingenkamer.

In de leerlingenkamer zag hij James niet bij Jasper en Jack zitten, eigenlijk zag hij James helemaal niet. Jasper en Jack zaten met een plantje te klieren in een hoekje. Zonder James zien ze er nogal sullig uit, bedacht Ron zich. Net toen hij door wilde lopen zag hij dat Jasper en Jack meer dóór het plantje geklierd werden dan dat ze het plantje aan het klieren waren. De plant had lange tentakels met grote doornen, dat kon Ron goed zien ondanks de afstand. Beide jongens zaten onder de rode vlekken die met slijm bedekt waren. Gadver! Wie koopt zo een plant! dacht Ron vol afschuw.
Met grote stappen liep hij naar de jongens toe die ondertussen vastgegrepen waren door het plantje en een steeds paarsere kleur kregen.
‘Relashio!’ brulde Ron, achter zich hoorde hij een andere stem hetzelfde roepen. Hij schonk er verder geen aandacht aan en liep naar Jasper en Jack toe. Snel bevrijde hij ze uit de overgebleven stukken plant. Achter zich hoorde hij een kuchje en verdwaasd keek hij op.
‘Wát?’ vroeg hij lichtjes geïrriteerd. Hij keek recht in de ogen van James, die geamuseerd op hem neerkeek.
‘Een dappere daad,’ zei deze.
‘Vind je?’ probeerde Ron luchtig te zeggen. Hij zag uit zijn ooghoeken dat de leerlingenkamer weer gekalmeerd was, iedereen die net nog naar Jasper en Jack had gekeken leek nu geforceerd naar zijn of haar eigen tafeltje te kijken.
‘Ja, het was niet nodig geweest. Het zijn immers mijn vrienden,’ zei James, hij klonk opeens veel minder geamuseerd.
‘Ook alleen maar omdat Emma en ik dat niet meer zijn!’ Ron werd heel boos van deze arrogante James, zo deed James normaal nooit tegen hem.
‘Moet ik dan op mijn knieën naar jullie toe kruipen en jullie om vergiffenis vragen?’ vroeg James sarcastisch.
‘Misschien wel!’
‘Oja, en waarvoor dan wel???’

‘Eens kijken,’ zei Ron die deed alsof hij op zijn vingers aan het tellen was. ‘Omdat je non stop met anderen flirt, omdat je je als een enorme arrogante zak gedraagt, omdat je weigert te vragen wat er nou precies gebeurd is donderdag, oh ja en omdat je je als een enorme arrogante zak gedraagt! Of had ik dat al gezegd?’
‘Non stop met anderen flirt? Waarom niet? Het is niet dat we wat hebben!’ James klonk ondanks zijn woede bezorgd.
‘Ik niet! Emma! Ze is smoorverliefd op je! Ik dacht dat jij hier de meidenkenner was!’ Ron dempte zijn stem iets, maar zijn woorden waren nog duidelijk te horen voor James. Hij keek Ron geschrokken aan.
‘Echt? gedoe, sorry, wist ik niet, niet aan gedacht, gewoon vergeten…’ stuntelde James.
‘Kom mee,’ zei Ron gedecideerd en hij trok James aan zijn arm mee het portretgat uit. James was te verbaasd om te reageren en liet zich gewillig meevoeren naar een verlaten lokaal.

‘Jij hebt mij nog heel wat uit te leggen!’ zei James tegen Ron.
‘Ik jou? Ik dacht eerder andersom meneertje!’ reageerde Ron.
‘Andersom?’
‘Jij flirt met anderen, je weigert te vragen over de M&M’s en je gedraagt je als een enorme zak!’ somde Ron op.
‘Ten eerste, ik heb het volste recht om met anderen te flirten. Zoveel meisjes zijn stapel op mij, Emma gaat daar echt geen verandering in brengen.’ 
Ron trok verontwaardigd zijn mond open om iets te zeggen maar James was hem voor.
‘Ten tweede, wie in godsnaam zijn de M&M’s? En ten derde, jij kan er anders ook wat van!’
‘De M&M’s,’ zei Ron die maar niet in ging op de laatste opmerking van James, ‘zijn die Zwadderaars waar jij je zo ongelofelijk veel zorgen om maakt!’
‘Wát? Hebben ze nu zelfs een clubnaam?’
‘Ja, maar voor ik je daarover vertel heb je wat goed te maken bij Emma,’ zei Ron.
‘Ja hallo? En bij Marilyn zeker, en bij Sophia, en bij Eva en bij…’ begon James.
‘Emma is ook een vriendin, die wil je niet kwijt om zo iets pietluttigs als liefde! Bovendien is Emma wijs genoeg om zich niet door haar gevoelens te laten afleiden, Mr. Meidenkenner. Je laat niet merken dat ik je dit verteld heb en je biedt gewoon je excuses aan voor het feit dat je ons de laatste tijd als oud vuil hebt behandeld. Punt, basta, einde discussie.’
James knikte mat, hij was al lang blij dat hij een kans kreeg om het goed te maken. Zelfs hij zag nu wel in dat hij zich de afgelopen week onmogelijk had gedragen.
‘Mooi zo,’ zei Ron en hij liep het lokaal uit. ‘Kom je nog mee?’ vroeg hij aan James die in het lokaal was blijven staan.
‘Huh? Wat?’
‘Lunch,’ zei Ron alleen, en meteen stond James naast hem.

Toen ze echter in de Grote Zaal aankwamen zagen ze Emma niet en ze kwam ook niet opdagen in de loop van het uur.
Ze zagen haar pas weer tijdens de derde les die dag, bij Toverdranken. Ze kwam op het laatste moment het lokaal binnen, maar verstarde toen ze James naast Ron zag zitten. Ron wenkte haar maar ze deed alsof ze niets zag en ging naast Marilyn en Amerie zitten.
‘Waarom heb ik het idee dat dit gedrag iets met mij te maken heeft?’ vroeg James terwijl hij z’n ogen gericht hield op Emma.
‘Ik weet het niet, ik snap er helemaal niets van…’ peinsde Ron.
James deed zijn mond al open om een antwoord te geven maar hij werd onderbroken door Sneep.
‘Als de broertjes Lynch en McGanzle hun mond kunnen houden kunnen we met de les beginnen.’
Ron keek James even aan maar ze hielden hun mond maar.
De hele les keek Emma James en Ron niet aan. Iets wat Ron behoorlijk kwetste en James beledigde.
‘Bied ik mijn excuses aan, praat ze niet met me!’ bracht James verontwaardigd uit terwijl hij zijn vuurworteltjes fijn hakte.
‘Technisch gezien heb je je excuses nog niet aangeboden,’ diende Ron James van repliek.
‘Omdat ze me de kans niet gaf!’
Hier moest Ron het mee eens zijn. De rest van de les keek Emma zowel James als Ron niet meer aan, wat als enige positieve resultaat had dat de vuurworteltjes van James goed fijngehakt waren.Leave me alone (I'm Lonely) - P!nk

Go away, give me a chance to miss you 
Say goodbye, it'll make me want to kiss you 
I love you so much more when you're not here 
Watchin all the bad shows 
Drinking all of my beer 

I don't believe Adam and Eve 
Spent every goddamn day together 
If you give me some room there will be room enough for two 

Chrous:
Tonight, leave me alone I'm lonely (alone I'm lonely)
I'm tired 
Leave me alone I'm lonely 
Alone I'm lonely tonight 

I don't wanna wake up with another 
But I don't wanna always wake up with you either 
No you can't hop into my shower 
All I ask for is one verappeltaarte' hour 
You taste so sweet, but I can't eat the same thing every day 
Cuttin off the phone, leave me the appeltaart alone 
Tomorrow I'll be beggin' you to come home 

Chorus

Go away, come back, go away, come back 
Why can't I just have it both ways 
Go away, come back, go away, come back 
I wish you knew the difference 
Go away, come back 

Go away, give me a chance to miss you 
Say goodbye, it'll make me want to kiss you 
Go away, give me a chance to miss you 
Say goodbye, it'll make me want to kiss you 
Go away, give me a chance to miss you 
Say goodbye, it'll make me want to kiss you 

Chorus (2x)
 
Tonight 
Go away, give me a chance to miss you 
Say goodbye, it'll make me want to kiss you 
I'm tired 
Go away, give me a chance to miss you 
Say goodbye, it'll make me want to kiss you 
Tonight 
Go away, give me a chance to miss you 
Say goodbye, it'll make me want to kiss you


-----------------------------------


