Reflex




http://img.photobucket.com/albums/v251/reflexie/cheesemaker.jpg

In haar razernij blijft Aisha doorslaan, schoppen en dergelijke. Zelf merkt ze niet dat ze dicht bij het gordijn komen, ze houdt zich dan ook niet in. Ondertussen doen haar eigen handen ook pijn, maar het weerhoudt haar niet.

Even houdt ze zich in, vermoeid van zichzelf en van alles wat er deze dag al gebeurd is. Even laat ze hem los, maar ze grijpt hem meteen weer vast en begint weer met haar handen in het rond te slaan.

De gedachte aan haar kindje, dat ze nooit meer in haar handen zou houden, dan ze ondanks alles zo graag had willen houden, maakt haar kwader en kwader. Ook al was het zijn kindje... 

Oliviers moeizaam uitgebrachte woorden dringen langzaam tot haar door. Met haar beide handen en zoveel mogelijk kracht houdt ze hem tegen de grond gedrukt. Woedend kijkt ze hem aan, al de keren hiervoor waarbij ze hem ook aanviel waren niets vergeleken bij de woede die ze nu voelde. Even bijt ze op haar lip, ze zou hem kapot maken, ze zou doen wat hij bij haar had gedaan, afbreken tot op de grond.

"Wat dacht je?!" Spuwt ze hem toe, waarbij er druppeltjes speeksel in zijn gezicht belanden. "Die maak ik kapot?! Dat vieze gore vuile halfbloedje zal ik eens laten zien dat je alles met hun soort kunt doen?! Dat ze niets waard zijn?! Wat dacht je?!" Met haar smalle handen drukt ze tegen zijn keel aan, alsof ze hem het liefst meteen vermoordt.


-----------------------------------


