celtic_me




ken dat gevoel. Ik heb dat gehad toen ik voor mijn verjaardag naar een concert van Gene Thomas mocht gaan. 4 maanden op voorhand hebben ze me al zenuwachtig en nieuwsgierig gemaakt, want niemand wilde zeggen waar ik heen mocht. Nu stond ik daar enkele meters van het podium, vlak voor mijn favoriete (nederlandstalige) zanger.
Toen was ik zooooooooooooo gelukkig, ik kon nergens anders meer aan denken. Maar de dag daarna moest ik wel de hele dag huilen, zo leuk vond ik het de dag ervoor. Ik weet niet hoe dat kwam, maar als iemand me iets zei dat op een of andere manier ook maar iets met Gene THomas of een liedjestekst te maken had, kwamen de tranen alwel vanzelf...


-----------------------------------


