LavenderBrown




Let op.

Love, Awesome-o
_____________________________________________________________
Chapter thirty-two
Secret

‘Welkom op deze bijzondere avond.’
Remus kwam een beetje onwennig het normaal lege klaslokaal in lopen, waar James een ronde tafel neer had gezet. James hing zelf onderuitgezakt op een stoel, een paar glitterende paarse doeken om zijn hoofd heengeslagen.
Peter zat op een kleiner stoeltje heen en weer te wippen en zijn vingernagels te bestuderen.
‘Eh…’ zei Remus, die eerst zijn tas tegen een muur zette en toen ook een stoel vanonder de tafel trok en ging zitten. Het piepen van de stoel liet hem huiveren.
‘Wat wilde je nou vertellen dat zo belangrijk was?’ vroeg hij toen aan James, zijn gedachten bij zijn wachtende Toverdrankenwerkstuk.
‘We wachten op onze laatste gast,’ zei James zweverig.
‘En wie is dat?’
‘Potter!’
De deur werd dichtgesmeten.
‘Kwam die anonieme, o-zo belangrijke uitnodiging van jóu? Ik ben weg.’
‘Nee, Lily, wacht even!’ riep Remus, die op de één of andere manier voelde dat het belangrijk werd.
Met een nors gezicht kwam Lily dichterbij. Ze ging op de stoel het verst van James af zitten en plantte haar voeten op de betonnen vloer, langzaam een pluk van haar haar ronddraaiend.
‘Dus. Wat is er?’ vroeg ze. ‘Ik geef je vijf minuten. En je ziet er belachelijk uit.’
‘Het gaat over mijn lieve Sirius en Meijer.’

Lily snoof. ‘Het is duidelijk dat die twee elkaar niet nodig hebben, Sirius is blij met zijn schnabbels en Tamara… Die heeft mij. Discussie gesloten.’
Ze liep naar de deur en draaide zich nog even om toen James mompelde:
‘Nee, jíj bent leuk gezelschap…’

‘Eh… Nou, dat is mislukt,’ merkte Peter snugger op, nerveus zijn handen over elkaar wrijvend.
‘Mond dicht, spast, alsof ik mijn plannetje niet door ga zetten! Sirius en Tamara, samen verdwaald, die zoenen de weg wel weer terug hoor,’ zei James vaag en hij wierp een blik op Lily die net weg wilde lopen maar nu weer terug kwam.
‘Wow, WÁT?’ zei ze lichtelijk geïrriteerd.
James glimlachte.
‘A. Jij gaat niks met Tamara doen. B. Alsof zo’n dom, ondoordacht, vaag plan zou werken.’
Remus zuchtte en liet zijn hoofd in zijn handen vallen, toen Lily en James argumenten over en weer begonnen te gooien.
‘Sirius is nog steeds zijn hoofd aan het breken over hoe hij haar terugkrijgt, het is april!’ Maar Tamara hoeft hém niet meer, dus pech voor onze zwartharige vriend!’
‘Nee, haar lesbische avonturen met jóu vindt ze amusant, zeker…’
Peter volgde de hevige discussie als een Zwerkbalwedstrijd; als Lily opstond ging zijn hoofd omhoog, als James geagiteerd zijn handen in de lucht gooide volgde hij ze, zo gefascineerd dat Remus even in de lach schoot.
‘Ik ga mijn huiswerk maken,’ zei hij, maar zijn opmerking was overbodig. Hij werd toch niet gehoord.Peter en hij liepen zuchtend het lokaal uit en Peter luisterde naar Remus’ geklaag over Lily en James.

‘Wat zijn ze onvolwássen, zeg. Ik ga mijn Toverdranken maken, veel nuttiger. Oh, wacht, ik heb mijn tas in dat lokaal laten liggen, ga jij maar alvast door,’ zei hij sereen tegen Peter, en hij draaide zich om, terwijl Peter langzaam doorslenterde; die ging vast Sirius adoreren in de leerlingenkamer, dacht Remus een beetje gemeen.
Hij voelde een vreemde steek in zijn buik; dit werd weer een week van voorbereiden voor volle maan, dan zijn transformatie, en dan weer een week herstellen.
Hij haalde een hand door zijn stugge haar, terwijl hij het klaslokaal naderde, maar zijn hand bleef steken, net als zijn mond, die net de woorden ‘Hé, ik ben mijn tas vergeten,’ wilde gaan vormen.
James stond tegen een muur, inmiddels zonder de vreemde doeken om zijn hoofd en Lily was hem gepassioneerd aan het zoenen.
Oké, iets klopt hier niet.

Aldus Remus’ brein.
Maar Lily was James aan het zoenen, hij had háár niet tegen de muur geplet.
Hij wilde zich omdraaien, maar besefte zich dat hij zijn tas nog moest pakken.
Op zijn tenen liep hij over de drempel, die ongelooflijk piepte. Hij stond stil en hield zijn adem in, maar Lily en James merkten niks. Vreemd genoeg, hun tong zat toch niet in hun oren?
Hij voelde zich een ongelooflijke gluurder en wilde absoluut niet dat ze hem zouden zien. Hij trippelde een beetje op een onopvallende Peter manier achter Lily langs en bukte langzaam. Zijn knie knakte. Stom gewricht.
Aan een lusje pakte hij zijn tas op en bleef even stil staan toen Lily naar adem hapte, maar ze drukte haar lippen weer op die van James en Remus sloop achterwaarts de kamer uit, waarbij hij nog bijna tegen een deurpost aan liep.

‘Dus, mijn plannetje?’ hoorde hij James zeggen.
‘Hmm, dominant, hè?’ giechelde Lily.
Wat is er mís met haar?
‘Is dat een ja?’
‘Zeer zeker.’ 

Giechel. Giechel.

Later die avond kwam Lily de leerlingenkamer in, met een heel uitgestreken gezicht en een paar minuten later kwam James, die kuchte en wat om zich heen keek. Remus richtte hoofdschuddend zijn hoofd op en zuchtte. 
Hij vroeg zich af waarom Lily en James door zijn hoofd bleven spoken, terwijl hij eigenlijk de eigenschappen van de 100 Dodelijke Druierkruiden moest noteren. Tamara zat in een stoel met lege ogen en een verveeld gezicht. Sirius keek met diezelfde blik naar een meisje op zijn schoot. Ze waren allebei al maanden vastbesloten om vooral niet naar elkaar te kijken.
Remus beet op zijn lip. Die kwamen nooit meer bij elkaar. 
Toch?

no they can't
-- Maroon5; Secret]


-----------------------------------


