LavenderBrown




Pagina 2! No, what have I done?
Nou, um, heel lang niets geschreven omdat ik maar niks kon bedenken voor een Lils hoofdstuk. Maar NST is weer alive and kicking, ook al suckt dit hoofdstuk, aan mijn volgende hoofdstukken ga ik hard werken :')
Bedankt voor de reacties die nog moeten komen! 
_____________________________________________________________
Chapter thirty
Look what you've done

‘Aah!’ Lily werd met een gilletje wakker en het beeld van James’ hoofd dreef weg van haar netvlies. Dit was de eerste keer dat ze echt zijn hoofd had gezien in haar droom, echt duidelijk. Ze rilde over haar hele lijf.
‘Wazzist?’ mompelde Tamara slaperig, maar ze zat meteen rechtovereind en ze keek Lily met heldere, blije ogen aan.
‘Sirius! Ik zie hem over een paar minuten weer!’
Lily zuchtte geïrriteerd en wreef in haar ogen.
‘Tám,’ zei ze op een klagend toontje, ‘waarom heb je opeens weer zo’n interesse in hem gehad?’
Tamara lachte hard, schel en onnatuurlijk. ‘Haha! Waarom zou ik géén interesse in hem hebben? Hij is mannelijk, knap, lief, zorgzaam, en –’
‘JA, ik hoef de rest van Zwarts’ geweldig goede eigenschappen niet te horen, dank je,’ snauwde Lily en ze stond op, net als Tamara.
Ze voelde een harde klap tegen haar oog en het werd heel even zwart voor haar ogen en ze wankelde, maar toen ze een paar keer knipperde, nam de kamer langzaam weer vormen aan. Ze haalde diep adem.

‘Wat gebeurde er?’
Tamara keek haar met ijskoude ogen aan.
‘Beledig hem nog eens en je zal het weten,’ siste ze langzaam.
Richelle, een ander meisje uit hun klas, stak haar hoofd tussen haar gordijnen door.
‘Tamara en Lily hebben ruzie!’ piepte ze en een paar andere meisjes werden wakker van haar hoge stem die opgewonden door de slaapzaal klonk.
Lily schoot een als-blikken-konden-doden blik op haar af, maar Richelle weigerde om weg te kijken, dus kleedde Lily zich razendsnel aan, onder toeziend oog van iedereen in de slaapzaal.
‘Waar kijken jullie naar?’ brieste ze woedend, vluchtig naar Tamara kijkend, die haar ogen toegeknepen had en haar vinger moordlustig over haar keel liet schieten.
Lily pakte haar tas en hobbelde de slaapzaal uit. Haar voetstappen galmden hard terwijl ze de trap afstampte.
In de leerlingenkamer zat, heel ontspannen…

‘SIRIUS ZWARTS!’
‘Oh hoi Evers, mooie dag, is het niet?’
‘Het onweert. En wát heb je met Tamara gedaan?’ vroeg Lily, die haar handen tot vuisten balde.
‘Ik?’ zei Sirius op een hoog toontje en hij grijnsde. ‘Niks.’
‘Ik geloof je niet!’
‘Natuurlijk geloof je me niet, maar, bewijs het eens…’
Lily rechtte haar rug en keek hem furieus aan. Haar handen trilden.
‘En of ik het ga bewijzen…’
Haar aandacht werd van Sirius weggetrokken door James, die de trap af kwam gelopen en een achterlijk huppeltje maken, voor hij naar Lily en Sirius toe kwam.
‘Wat een blije gezichtjes!’ kirde hij, maar zijn lach verstomde toen Lily hem niet al te zacht bij zijn arm pakte.
‘Een stukje lager en dan tussen mijn benen,’ zei James, ‘dat is mijn –’
‘MOND DICHT POTTER, WIJ GAAN PRATEN!’ schreeuwde Lily. Een eerstejaars die de trap van de jongensslaapzalen afkwam, piepte iets onverstaanbaars en sprintte weer terug naar boven.
Lily sleurde een gewillige James met zich mee naar buiten en drukte hem daar tegen een muur, onder een slaperig ‘niet zo agressief in de morgen…’ van de Dikke Dame.
‘Kop dicht, dik mens,’ snauwde Lily kwaad. ‘Wat heeft Sirius met Tamara gedaan?’

James keek een beetje moeilijk toen Lily’s nagels zich in zijn huid drukten.
‘Liefdesdrankje,’ zei hij op een verveeld toontje. 
‘Mag ik nu weer los?’
Lily duwde hem van zich af. ‘Dat was makkelijk…’
Te makkelijk, dacht ze piekerend, toen ze naar beneden liep om te gaan ontbijten.
De rest van de dag besteedde ze aan het zoeken naar een oplossing voor het liefdesdrankje dat Sirius Tamara had toegediend, met als enige probleem dat ze niet welke het was. 
Ze zocht naar symptomen, noteerde ze en bracht uren door in de bibliotheek, stoffige boeken doorbladerend.
Na ongeveer een uur gebogen gezeten te hebben over ‘de kleinste drankjes met het grootste effect,’ wat in minuscuul geschreven letters recepten bevatte, klonk er een luide, blije stem achter haar.
‘Mevrouw Evers!’
Lily draaide zich verrukt om. ‘Professor Slakhoorn!’
Dit is mijn kans.

‘Hoe maakt u het?’
‘Goed hoor meisje, goed,’ zei hij en hij streek over zijn kin. ‘Wat ben je aan het doen?’
Hij wierp een blik over haar schouder. 
‘Kleine drankjes met groot effect… Wie wil je vergiftigen?’
‘Nou,’ zei Lily met een treurig gezicht, ‘ik denk dat er iemand onder invloed is van een liefdesdrankje. En… ik vind het zó oneerlijk, dat ze de nobele kunst van uw vak gebruiken om er zoiets mee te doen!’ Slakhoorn lachte.
‘Maar daar kunnen we wel wat tegen doen!’ 
Hij sloeg zijn jas open, waar hij een paar flaconnetjes in had zitten.
‘Eh…’ zei Lily, die het niet echt nodig leek om altijd drankjes mee te hebben.
Slakhoorn rommelde wat tussen de flesjes en haalde er eentje uit met een paarse vloeistof.
‘Gooi dit in het drankje van die persoon en het komt weer helemaal goed!’
‘Werkt dat dan tegen ieder liefdesdrankje?’ vroeg Lily niet-gelovig.

‘Ik heb het gemaakt, natuurlijk werkt het!’ zei Slakhoorn een beetje beledigd.
‘Oh, bedankt…’ Lily griste de flacon uit zijn hand, sloeg het boek dicht en rende met een vlugge ‘u bent mijn favoriete leraar!’ de bibliotheek uit.
In de leerlingenkamer liep ze tegen Sirius en Tamara aan, die haar woest aankeek, terwijl ze Sirius’ hand streelde.
Lily pakte haar vast, draaide het flaconnetje open, trok Tamara’s protesterende mond open en stak het hele flesje erin.
‘Drinken!’ beval ze op een waag-het-eens-om-tegen-te-werken-toontje en Tamara slikte, net voordat Sirius luid ‘NEE!’ riep. 
‘Blij?’ siste ze, maar meteen vervaagde de kwade uitdrukking op haar gezicht en ze trok haar hand los van die van Sirius en keek hem geschrokken aan. 
‘Eh… Alles goed, Lily?’ vroeg ze aan Lily, die maniakaal stond te lachen.
Gemene grijns. Bedankt, Slakhoorn!

‘Héél goed…’




-----------------------------------


