celtic_me




hallow allemaal, hier ben ik weer het heeft even geduurd, maar dat is niet mijn fout, steek het op de school...
het is niet een van mijn beste stukken, maar dit moet ook weer om bij de interessante delen te geraken.
nu ja, ik stop met zagen,
of toch bijna, nog even iedereen bedanken voor de reacties en de doodsbedreigingen, dat wou ik toch even zeggen (hoewel een vriendelijk verzoek even veel uithaalt, die dreigmails waren grappig, heb me doodgelachen)
enjoy...


Wat was ik aan het denken? Het was James, en ik dacht aan hem alsof hij de mooiste persoon op aarde was. Nu, hij kwam toch in de buurt.
,, Hey, James…” zei ik aarzelend
,, Hoe was je vakantie?” vroeg hij, nog altijd opgewekt.
,, Best leuk, en de jouwe.” Dit was wel een heel geforceerd gesprek, van mijn kant toch.
,, Lily? Scheelt er iets?” vroeg hij, nu hij het doorkreeg.
,, Ja… nee… niet echt… ik weet het niet.” Raasde ik. James keek me geduldig aan.
,, Kom dan wel de trein in, anders missen we die nog.” Lachte ik. James volgde me zonder nog een woord te zeggen.
Toen we eindelijk een coupe hadden gevonden, en Sirius even op pad hadden gestuurd (samen met Jaina), begon ik te vertellen.
,, Ik heb de hele vakantie lang niets van Rune gehoord, maar dan ook echt niets. Dat is niets voor haar.” Vertelde ik hem.
,, Ja, zoiets kon ik al raden, Remus raakte helemaal bezeten. Hij heeft ook niets van haar gehoord.”
,, Dat zal hij niet leuk hebben gevonden. Maar nu zijn ze samen in een of andere coupe.” Zei ik nonchalant.
,, Wat?! Meen je dat? Waarom weet ik dat niet?” James Potter was back.
,, Omdat ik het zelf pas heb gemerkt.” Ik kon mijn lach niet inhouden.
,, Okee, ik wens op de hoogte te worden gehouden.” Reageerde hij op exact dezelfde manier als Anderling.
,, Goed dan, meneer Potter, maar er was iets wat niet klopte. Remus moest Rune ondersteunen om de trein in te geraken.” Zei ik. Dat laatste kwam er nogal depri uit.
,, Ow, dat klopt inderdaad niet helemaal. Nu maak je je zeker nog meer zorgen.” James klonk geduldig, en zijn blik wilde me maar niet loslaten.
,, Lily, wat is er?” vroeg hij me.
,, niets, alleen… Rune vertelt me normaal alles.” Zei ik. Waarom deed ik zo, waarom bij hem? 
Ik zakte neer op de bank, en al snel kwam James naast me zitten. Voorzichtig nam hij mijn hand vast.
,, Het komt wel goed. Echt waar.” Zei hij, en hij kneep zachtjes in mijn hand; 
Nu pas richtte ik mijn blik omhoog en keek hem recht aan.
Zijn ogen die me maar niet wilden loslaten, zijn hand om die van mij, zijn gezicht dat dichterbij kwam…
Ik die mijn hoofd wegtrok.
,, Kom op, Sirius zal zo wel weer hier staan.” zei ik, en omdat ik zo rood als een biet was, had ik me snel omgedraaid.
,, Ja… laten we dan maar gaan.” Zei James, die ook snel opstond.
,, Denk je… zouden we naar Rune en Remus gaan?” vroeg hij even later. Ik moest even nadenken alvorens ik kon antwoorden.
,, Ja, ik denk dat we dat wel kunnen doen.” zei ik droogjes.
Alsof ze me gehoord hadden, kwamen niet veel later Jaina en Sirius aangewandeld, beiden met een rood hoofd.
,, Wat hebben… laat maar, ik wil het niet eens weten.” Zei James, en hij keek Sirius grinnikend aan.
,, Kom, we gaan Rune en Remus zoeken.” Zei ik hoofdschuddend.
Rune en Remus, Remus en Rune. Het was alsof ze aan elkaar vastgelijmd zaten en nooit nog van plan waren los te komen.
,, O…kee.” Zei Jaina snel.
Nadat we de hele trein waren doorgelopen, en aan de laatste coupé kwamen, zagen we ze naast elkaar op een bank zitten, in een verder lege ruimte. 
Remus had zijn armen rond Runes schouders geslagen, alsof hij haar wilde beschermen met zijn leven.
,, Kom, we gaan…” was ik van plan te zeggen, maar voor ik de kans had, vloog Sirius me voorbij en opende de deur.
,, Hey, Maanling, is het gezellig, ik moet…”

{James}
,, Hey, Maanling, is het gezellig, ik moet…” maar verder geraakte Sirius niet, want Lily had haar favoriete spreuk even uitgevoerd.
,, Sorry, Sier, het is je eigen schuld.” Zei ik, nog steeds grinnikend. 
Ik sleurde hem aan zijn blouse terug naar buiten. 
,, Moest dat nu?” riep Jaina.
,, Sorry zeg.” Zei Sirius, en hij keek verwijtend naar zijn vriendin.
,, Kijk, het is nu niet om vervelend te doen, maar er is iets goed fout met Rune, en we weten niet wat.” Vertelde ik, voor Lily zelfs nog maar in de gaten had dat ik iets vertelde. Zij was nog even binnen gebleven.
,, Hoezo?” vroegen ze in koor, alleen was het bij Sirius beeld zonder klank. Iets wat al snel verholpen was.
,, Ik weet niet hoe het zit, maar ik weet ook niet of ik dit mocht vertellen… aan jou.” Zei ik en ik keek naar Sirius. Jaina zou het sowieso te weten gekomen zijn.
,, Dat is zeer… sympathiek.” Zei Sirius en hij kruiste zijn armen.

{Remus}
,, Hoe is het met haar?” vroeg Lily zachtjes. Ik schudde triest mijn hoofd. Ik wist dat ik niet te veel mocht vertellen, want Rune had ze nog niets vertelde over… haar ziekte.
,, Ik weet het niet. Ze is zojuist in slaap gevallen, en nu wilt ze niet wakker worden.” zei ik, al even zacht.
,, Je bedoelt toch… ze is toch niet…”

woehahahahahaha... gnagnagnagnagnagnagna... eindes zoals dit... gewoon onbeschrijfelijk, vinden jullie ook niet? i know, evil huffie...


-----------------------------------


